तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

तिष्ठित इति स्वे महिम्नि ” इति श्रुत्यन्तरात् । तथा स्वधया अन्नरूपेण पित्र्या
पूर्वोक्ता इन्द्रसूर्येनेना निष्टृतक्षुर्जागरणादिकं निष्पादितवन्तः । एताभ्यां द्वाभ्यामृग्भ्यां
प्रणवतत्प्रतिपाद्यार्थौ प्रपञ्चितौ ।
एकोनविंशीमृचमाह—
यो दे॒वानां॑ प्रथ॒मं पु॒रस्ता॒द्विश्वा॑धि॒को रु॒द्रो म॑ह॒र्षिः ।
हिर॑ण्यग॒र्भं प॑श्यत॒ जाय॑मान॒ꣳ स नो॑ दे॒वः शु॒भया॒ स्मृत्या॒ संयु॑नक्तु , इति ॥
यो देवो हिरण्यगर्भं पश्यत साक्षात्करोति । कीदृशं हिरण्यगर्भम् । देवानां
प्रथममग्नीन्द्रादीनां मध्य आदिभूतम् । पुरस्ताज्जायमानमग्नीन्द्राद्युत्पत्तेः पूर्वमेवो-
त्पद्यमानम् । अनेन प्राथम्यं स्पष्टीकृतम् । कीदृशो देवः । विश्वाधिको विश्वस्य
जगतः कारणत्वेन तस्मादधिकः । रुद्रो रुग्वैदिक