सामग्री पर जाएँ
सर्वकोश
तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

Taittiriya Aranyaka with Sayanacharya Commentary

कृष्ण यजुर्वेदीय महर्षि मण्डल (भाष्यकार: श्रीमत् सायणाचार्य) द्वारा

DevanagariSanskritpublished914 पृष्ठ

पृष्ठ 697, कुल 914 में से

संदर्भ में पढ़ें
पृष्ठ 697

६९२ श्रीमत्सायणाचार्यविरचितभाष्यसमेतम्—[प्रपा० १० अनु० १]
चतुर्थीमृचमाह—
यतः॑ प्रसू॒ता जग॑तः प्रसूती॒ तोये॑न जी॒वान्व्यच॑सर्ज भू॒म्याम् ।
यद्योष॑धीभिः पुरु॑षान्प॒शूꣳश्च॑ वि॒वेश॑ भू॒तानि॑ चराच॒राणि॑, इति ।
पूर्वमन्त्रे जगत्कारणमव्याकृतोपहितं यच्चैतन्यमुक्तं तस्यात्र जगदुपादानत्वं प्रपञ्च्यते ।
“आत्मन आकाशः संभूतः” इत्यारभ्य “अन्नात्पुरुषः” इत्यन्तेन ग्रन्थेन पूर्वमभिहिता
जगतः प्रसूती प्रसूतिः सृष्टिरुत्पत्तिर्यस्मादव्याकृतोपहिताच्चैतन्यात्प्रसूता प्रवृत्ता,
तच्चैतन्यं कारणभूतं तोयेन जलोपलक्षितेन भूतपञ्चकेन जीवान्मनुष्यावादीञ्जीवदेहा-
न्व्य॑चसर्ज भूम्यां जग॑त्यां विशेषेणोत्स(ष्टा)सृजत् । व्य॑ससर्जेति पाठेऽपि तथैव
व्याख्येयम् । तथा यच्चैतन्यरूपं मायाविशिष्टं कारणमोषधीभिर्व्रीहियवादिभिरुपल-
क्षितमन्नं भूत्वा मनुष्यान्पशूंश्च तदुपलक्षितस्थावरजङ्गमशरीराणि सर्वाण्यपि प्रविवेश
वृक्षादिषु स्थावरेषु वृष्टिजलरूपेण प्रवेशः । तेन चैतन्येन सर्वं जगत्कवलितमिति शेषः ।
पञ्चमीमृचमाह--
अतः॑ प॒रं नान्यदणी॑यसꣳ हि परा॑त्परं॒ यन्मह॑तो म॒हान्त॑म् ।
यदेंकमव्य॒क्तमन॑न्तरूपं वि॒श्वं पुरा॒णं तम॑सः प॒रस्ता॑त्, इति ।
पूर्ववाक्योक्तेन जगत्कारणत्वाकारेणोपलक्षितं शुद्धं वस्त्वत्र निरूप्यते । यद्वस्तु
परादुत्कृष्टाद्धिरण्यगर्भादेरपि परमत्यन्तमुत्कृष्टम् । यच्च महत आकाशादेर्महान्तं
महत् । यदप्येकं सजातीयविजातीयस्वगतभेदरहितम् । अव्यक्तमिन्द्रियागम्यम् ।
अनन्तरूपं देशकालवस्तुपरिच्छेदशून्यम् । विश्वं जगदात्मकम् । पुराणमनादिसि-
द्धम् । तमसः परस्तादज्ञानात्पृथग्वर्तते । अतो वस्तुनोऽन्यद्वस्त्वणीयसमत्यन्तदु-
र्लक्ष्यं परमुत्कृष्टं नास्ति ।
विश्वविशेषणेन यत्सर्वजगदात्मकत्वमुक्तं तदेतत्षष्ठीसप्तमीभ्यामृग्भ्यां प्रपञ्चयति-
तदे॒वर्तं तदु॑ स॒त्यमा॑हुस्तदे॒व ब्रह्म॑ पर॒मं क॑वी॒नाम् । इ॒ष्टापू॒र्तं
ब॑हु॒धा जा॒तं जाय॑मानं वि॒श्वं बि॑भर्ति॒ भुव॑नस्य नाभि॑ः ॥
तदे॒वाग्निस्तद्वा॒युस्तत्सूर्यस्तदु॑ च॒न्द्रमा॑ः ।
तदे॒व शु॒क्रम॒मृतं तद्ब्रह्म॒ तदा॑पः स प्र॒जाप॑तिः, इति ।
१ ख. ॰दुत्पादनत्वं च प्र॰ । ग. च. ॰दुत्पादनं च प्र॰ । — ग. ॰सूति । प्रसूतिः सूतिरु॑ ।
३ ख. ग. च. ॰न्यससर्ज । ४ च. झ. ॰गत्याम् । व्य॰ । ५ ख. ग. व्यवस॰ । ६ ख. ॰गत्यादि।
ग. ॰गत्यादिभि॑ि । ७ ख. ॰त्वात्कारणो॰ । ८ ग. च. झ. ॰यर॑ । ९ ग. ॰दरूपम् । १० ख. ॰मं
सर्वं ज॰ । ११ ख. यस्य सर्व॰ । १२ ग. च. ॰त्सर्वं ज॰ । १३ ख देव षष्ठी॑ । १४ ख. ॰भीभ्यां
प्र॰ । १५ ख. ॰द्वा॑स्त॰ ॰जा॰ ।