तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

[प्रपा० ६ अनु० ६] कृष्णयजुर्वेदीयं तैत्तिरीयारण्यकम् । ४२९
सप्त दिशो याः सन्ति तास्वनुक्रमेण जुहोमि । यथाऽयं द्रप्सो हुत आदित्यादिस्थान-
त्रयेषु सं(ये सं)चरन्नु१करोति तथा भावयामीत्यर्थः ।
अथ द्वितीयामाह—
इमꣳ॑ समु॒द्रꣳ श॒तधा॑र॒मुत्सं॒ व्यच्य॑मानं॒ भुव॑नस्य॒ मध्ये॑ । घृ॒तं
दुहा॑नामदि॑तिं जनाया॒ग्ने मा हि॑ꣳसीः प॒र॒मे व्यो॑मन्, इति ।
हेऽग्न इमं कुम्भं जनाय प्रेतपुरुषार्थे मा हिꣳसीर्हिंसितं मा कुरु । किंतु परमे
व्योम्न्युत्तमे विधिरक्षणे स्थितं कुरु । कीदृशमिमम् । समुद्रं समुद्रवत्प्रभूतम् । शत-
धारं शतसंख्याकधारोपेतम् । उत्सं प्रस्त्रवणयुक्तम् । भुवनस्य मध्ये व्यच्यमानं
सेव्यमानमभिव्यज्यमानं वा घृतं दु