तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

सꣳसी॑दस्व म॒हाꣳअ॑सीत्या॑ह । म॒हान्ह्ये॑षः (१९) ।
ब्रह्म॑वा॒दिनो॑ वदन्ति । ए॒ते वाव त ऋत्विज॑: ।
ये दर्श॑पूर्णमासयो॑: । अथ॒ कया॒ होता॒ यज॑मानायाऽऽ-
शिषो नाऽऽशां॑स्त॒ इति॑ । पु॒र॒स्ता॑दा॒शीः खलु॒ वा अ॒न्यो
य॒ज्ञः । उप॑रिष्टादा॒शीरन्यः (६) (२०) ।
अना॑धृष्या पु॒रस्ता॒दिति॒ यदे॒तानि॒ यजूंꣳष्याह॑ ।
शी॒र्षत॑ एव य॒ज्ञस्य॒ यज॑मान आ॒शिषोऽव॑रुन्धे (२१) ।
आयु॑: पु॒रस्ता॑दाह । प्र॒जां द॑क्षिण॒तः । प्रा॒णं प॒श्चात् ।
श्रोत्र॑मुत्तर॒तः । वि॒धृति॑मुप॒रिष्टा॑त् । प्रा॒णाने॒वास्मै॑ समीचो॒
दधा॑ति (२२) ।
ईश्व॑रो वा ए॒ष दिशोऽनून्म॑दितोः । यं दिशोऽनु॑-
व्या॒स्थापय॑न्ति (७) । मनो॒रश्वा॑ऽसि॒ भूरि॑पु॒त्रेतीमाम्-
भिर्मृ॑शति । इ॒यं वै मनो॒रश्वा॒ भूरि॑पु॒त्रा । अ॒स्यामे॒व
प्रति॑तिष्ठत्यनु॑न्मादाय (२३) ।
सूप॒सदा॑ मे भूया॒ मा मां हिꣳसी॒रित्या॑हाहि॑ꣳ-
सायै (२४) ।
चि॒त॑: स्थ परि॑चित॒ इत्या॑ह । अप॑चितिमे॒वास्मि॑न्द-
धा॑ति (२५) ।
शिरो॒ वा ए॒तद्य॒ज्ञस्य॑ । यत्प्र॑व॒र्ग्यः॑ । अ॒सौ खलु॒ वा
आ॑दि॒त्यः प्र॑व॒र्ग्यः॑ । तस्य॑ म॒रुतो॑ र॒श्मय॑: (८) । स्वाहा॑
म॒रुद्भि॑: परि॑श्रय॒स्वेत्या॑ह । अ॒मुमे॒वाऽऽदि॒त्यꣳ र॒श्मिभि॑:
१९ एकोनविंशविभागस्य भाष्यं २९० पृष्ठे द्रष्टव्यम् ।
२० विंशतितमविभागस्य भाष्यं २९१ पृष्ठे द्रष्टव्यम् ।
२१ एकविंशतितमविभागस्य भाष्यं २९२ पृष्ठे द्रष्टव्यम् ।
२२ द्वाविंशतितमविभागस्य भाष्यं २९२ पृष्ठे द्रष्टव्यम् ।
२३ त्रयोविंशविभागस्य भाष्यं २९३ पृष्ठे द्रष्टव्यम् ।
२४ चतुर्विंशविभागस्य भाष्यं २९३ पृष्ठे द्रष्टव्यम् ।
२५ पञ्चविंशविभागस्य भाष्यं २९४ पृष्ठे द्रष्टव्यम् ।