तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

प्र० ५ अनु० ५] कृष्णयजुर्वेदीयं तैत्तिरीयारण्यकम् । २६१
अथ दक्षिणादिदिग्देवताविषयाणि चत्वारि यजूंष्याह—
इन्द्र॑स्त्वा रु॒द्रैर्द॑क्षिण॒तो रो॑चयतु॒ त्रैष्टु॑भेन॒ छन्द॑सा ।
स मां रु॑चितो रो॑चय । वरु॑णस्त्वाऽऽदि॒त्यैः प॒श्चा-
द्रो॑चयतु॒ जाग॑तेन॒ छन्द॑सा । स मां रु॑चितो
रो॑चय ( १ ) । द्यु॒तान॑स्त्वा मारु॒तो म॒रुद्भिरु॑त्तर॒तो
रो॑चयत्वानु॒ष्टुभे॑न॒ छन्द॑सा । स मां रु॑चितो
रो॑चय । बृह॒स्पति॑स्त्वा वि॒श्वैर्दे॒वैरुप॑रि॒ष्टाद्रो॑चयतु॒
पाङ्क्ते॑न॒ छन्द॑सा । स मां रु॑चितो रो॑चय, इति ।
पूर्वोक्ताग्निविषययजुरिन्द्रादिविषयाणि चत्वारि यजूंषि व्याख्येयानि ।
तेषु चतुर्ष्वपि यजुःषूच्चारण्यावृत्तिमेवकारेण लोट्प्रत्ययस्याऽऽशीरर्थत्वं च पूर्ववद्दर्शयति
इन्द्रस्त्वा रुद्रैर्दक्षिणतो रोचयतु । त्रैष्टुभेन छन्दसेत्याह । इन्द्र एवैनग्ं
रुद्रैर्दक्षिणतो रोचयति त्रैष्टुभेन छन्दसा । स मा रुचितो रोचयेत्याह ।
आशिषमेवैतामाशास्ते । वरुणस्त्वाऽऽदित्यैः पश्चाद्रोचयतु जागतेन छन्द-
सेत्याह । वरुण एवैनमादित्यैः पश्चाद्रोचयति जागतेन छन्दसा ( १ )।
स मा रुचितो रोचयेत्याह । आशिषमेवैतामाशास्ते । द्युतानस्त्वा मारुतो
मरुद्भिरुत्तरतो रोचयत्वानुष्टुभेन छन्दसेत्याह । द्युतान एवैनं मारुतो
मरुद्भिरुत्तरतो रोचयत्यानुष्टुभेन छन्दसा । स मा रुचितो रोचयेत्याह ।