तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

[प्रपा० ४ अनु० २] कृष्णयजुर्वेदीयं तैत्तिरीयारण्यकम् । ३१९
हस्तेन वज्रेण धृतः प्रहतो नाऽऽसीत् । ततः स इन्द्रो विचार्य पूतीकस्तम्बसमीपे
क्वाचिदवस्थितं वृत्रं प्रति पराक्रमत वज्रप्रक्षेपलक्षणं पराक्रमं कृतवान् । तदानीं स
वृत्रः पूतीकस्तम्बेनावरुद्धमार्गः पलायितुमशक्तस्तेन वज्रेणाध्रियत प्रहतोऽभूत् । तदानीं
परितुष्टः स इन्द्रोऽब्रवीत्पूतीकस्तम्बं प्रत्येवमब्रवीत् । हे पूतीकस्तम्ब म ऊर्जि मदीय-
विक्रमरक्षां धा धृतवानसि इत्यूतीधारकत्वात्तेषां * पूतीर्कोनामूतीकेति नाम संपन्नम् ।
तत्संभर॑णे सति यज्ञस्य रक्षां ते संपादयन्ति ।
अ॒भ्रिजा॑ असि प्र॒जाप॑ते॒ रेत॑: ।
कल्पः- “अजलोमानि कृष्णाजिनलोमानि च संसृज्याभ्रिजा असि प्रजापते रेत:"
।। हे द्विविधलोम