तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

[प्रपा० ३ अनु० १४] कृष्णयजुर्वेदीयं तैत्तिरीयारण्यकम् । ३०५
शयने सत्यपि तन्नायं प्राणो रमते क्रीडते(ति) । पूर्वेद्युः पूर्वकृतैः कर्मभिः संपादि-
तेष्वहस्सु बहुष्वपि दिवसेषु नैनं जहाति, एनं जीर्णि पुरुषं स प्राणो न परित्यजति ⸱
अथ पञ्चमीमाह—
त्वामापो॑ अनु॒ सर्वा॑श्चरन्ति जान॒तीः । व॒त्सं
पर्य॑सा पुना॒नाः । त्वम॒ग्नि५ ह॑व्य॒वाह५ समि॑-
न्त्से त्वं॒ भ॒र्ता मा॑त॒रिश्वं॑ प्र॒जाना॑म् ( २ ), इति ।
हे प्राण त्वां वायुरूपं सर्वा आपोऽनुसंचरन्ति, यत्र वायुः प्रवलं वाति तत्रे-
ऽधिकं सद्द्ष्टिजलं प्रवर्तते । तत्र दृष्टान्तः—यथा जानतीः स्वस्ववत्साभिज्ञा गावः
पयसा पुनानाः स्वकीयेन क्षीरेण स्रवन्त्यः पोषयन्त्यो वत्समनुसंचरन्ति त