तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

प्रपा०३ अनु०९] कृष्णयजुर्वेदीयं तैत्तिरीयारण्यकम् । १७७
भ्या॑म् । आपः॑ प्रोक्ष॑णीभिः । ओष॑धयो ब॒र्हिषा॑ । अदि॑ति-
र्वेद्या॑ । सोमो॑ दी॒क्षया॑ ( १ ) । त्वष्टे॒ध्मेन॑ । विष्णु॑र्य॒ज्ञेन॑ ।
वस॑व॒ आज्ये॑न । आ॒दि॒त्या दक्षि॑णाभिः । विश्वे॑ दे॒वा ऊर्जा ।
पू॒षा स्व॑गा॒कारे॑ण । बृह॒स्पतिः॑ पुरो॒धया॑ । प्र॒जाप॑तिरु॒द्गीथेन॑ ।
अ॒न्तरि॑क्षं प॒वित्रे॑ण । वा॒युः पात्रैः॑ । अह॒श् श्र॒द्धया॑ ( २ ), इति ।
दी॒क्षया पात्रैरेकं॑ च ॥
इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयारण्यके तृतीयप्रपाठकेऽ
ष्टमोऽनुवाकः ॥ ८ ॥
अत्राग्निसवित्रादयो देवा यजुःस्तोमादीनि यज्ञे संभरणीयान्यङ्गानि। ऐते देवाैस्तैः संभ-
रणीयैः सहास्मिन्कर्मण्यागच्छेन्विति वाक्यार्थः । उक्थामैदशब्दः शस्त्रवाची । यज्ञ-
शब्दो हविष्प्रक्षेपवाची । स्वगाकारः शंयुवाकमन्त्रः । पुरोधा ग्रहणकाले पठनीया
ऋत्पुरोवाक् । पवित्रशब्दो दशापवित्रवाची । अहं यजमानः श्रद्धया सहाऽऽगच्छा-
। । स्पष्टमन्यत् ॥
इति श्रीमत्सायणाचार्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे कृष्णयजुर्वेदीयतैत्ति-
रीयारण्यकभाष्ये तृतीयप्रपाठकेऽष्टमोऽनुवाकः ॥ ८ ॥
अथ तृतीयप्रपाठके नवमोऽनुवाकः ।
अथ देवपत्न्यरूपा मन्त्रा उच्यन्ते । तेषां च विनियोगः पूर्ववद्द्रष्टव्यः । पत्न्य-
वस्येवं तत्र पत्नीष्टकानाामभिधानात् । पाठस्तु—
सेनेन्द्र॑स्य । धेना॒ बृह॒स्पतेः॑ । प॒थ्या॑ पू॒ष्णः । वाग्वा॒योः ।
दी॒क्षा सोम॑स्य । पृथि॒व्य॑ग्नेः । वसू॑नां गाय॒त्री । रु॒द्राणां॑
त्रि॒ष्टुक्* । आ॒दि॒त्यानां॒ जग॑ती । विष्णो॑रनु॒ष्टुक्* ( १ ) ।
वरु॑णस्य वि॒राट् । य॒ज्ञस्य॑ प॒ङ्क्तिः । प्र॒जाप॑तेरनु॑मतिः ।

• अत्राग्रे चानुष्टुगित्युभ ग. पुस्तके त्रिष्टुबनुष्टुचित्यनुक्रमेण शोधितः पाठः । स च न वेदि-
  प्रसिद्धः ।
  १ ख. ग. संबर॑ । २ ख. ग. एतैर्देवा॑ । ३ क. ॰वास्तैर्भर॑ ४ ग ॑च्छन्तांति । ५ ख.
  ॰मदः शं॑ । ६ क. ॰त् । तत्पाठ॑ ।
  २३