तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

१६६ श्रीमत्सायणाचार्यविरचितभाष्यसमेतम् - [प्रपा० २अनु० २०]
अथ मुन्युपस्थानमन्त्रं दर्शयति —
नमो॑ ग॒ङ्गाय॑मुनयो॒र्मध्ये॒ ये व॑स॒न्ति ते मे॑ प्रसन्नात्मान-
श्चिरं जीवि॒तं व॑र्धयन्ति॒ नमो॑ ग॒ङ्गाय॑मुनयोर्मुनि॑भ्यश्च॒
नमो॒ नमो॑ ग॒ङ्गाय॑मुनयोर्मुनि॑भ्यश्च॒ नमः॑ ( १ ), इति ।
इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयारण्यके द्वितीयप्रपाठके
विंशोऽनुवाकः ॥ २० ॥
नमस्कारादिक एको मन्त्र उभयतोनमस्कारौ द्वौ मन्त्रौ । गङ्गायमुनयोर्मध्ये पुण्य-
प्रदेशेषु तपोधिका ये केचन मुनयो वसन्ति ते सर्वेऽपि प्रसन्नचित्ता भूत्वा मम चिर-
मायुर्वृद्धिं कुर्वन्तु तेभ्यो नमः । उत्तरौ द्वौ मन्त्रौ भक्त्यतिशयद्योतनार्थौ । तत्रापि
नमःशब्दद्वयोपेतत्वमैत्यादरार्थम् । तदेवमस्मिन्प्रपाठके स्वाध्यायविधिः प्राधान्येन प्रति-
पादितः, तत्प्रसङ्गाच्छुद्धिकारणं संध्यावन्दनादिकं सर्वं प्रतिपादितम् ।
इति श्रीमत्सायणाचार्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे कृष्णयजुर्वेदीयतैत्ति-
रीयारण्यकभाष्ये द्वितीयप्रपाठके विंशोऽनुवाकः ॥ २० ॥
सह॒ रक्षा॑ꣳसि यद्दे॑वाः सप्तद॑श यद॒दीव्य॒न्पञ्च॑दशाऽऽयु॑ष्टे चतु॑-
स्त्रिश॒त्षद्वैश्वानराय षड्विꣳशतिर्वात॑रशना ह कू॒ष्माण्डै॑रजानन्
पञ्च॑ ब्रह्मय॒ज्ञेन॒ ग्राम्ये॑ म॒ध्यंदि॑ने॒ तस्य॑ वै मे॒घस्तस्य॑ वै॒ द्वौ रिच्य॑-
ते दु॒हे ह॑ कति॒धाऽव॑कीर्णी भूर्नमः प्राच्यै॑ विꣳश॒तिः * सह॒ वात॑-
रशना ह दुहे ह॒ चतु॑र्विꣳशतिः ॥
अथ शान्तिः ।
नमो॒ ब्रह्म॑णे॒ नमो॑ अ॒स्त्व॒ग्नये॒ नमः॑ पृथि॒व्यै
नम॒ ओष॑धीभ्यः । नमो॑ वा॒चे नमो॑ वा॒चस्पत॑ये

• ग. सह॑ ब्रह्मय॒ज्ञेन॑ विꣳश॑ ।
  १ क. ॰दिरेको । २ ख. ग. ॰मभ्यासार्थं । ३ ग. ॰तुर्विंशत् ।