तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

[प्रपा०२अनु०२] कृष्णयजुर्वेदीयं तैत्तिरीयारण्यकम् । १२१
इत्यनेनाऽऽख्यानेन जलं प्रशस्त्यार्घ्यमभिधत्ते—
तद्दु॑ ह॒ वा ए॒ते ब्रह्म॑वा॒दिनः॑ पूर्वाभिमु॒खाः सं॒ध्यायां॑ गाय॒त्री-
याऽभिम॑न्त्रि॒ता आप॑ ऊ॒र्ध्वं वि॑क्षि॑प॒न्ति॒ ता ए॒ता आपो॒ वज्री॑-
भू॒त्वा तानि॒ रक्षाꣳ॑सि म॒न्देहा॑रु॒णे द्वी॒पे प्रक्षि॑पन्ति—, इति ।
यस्मादनेन जलेन रक्षांसां शान्तिः, तदु ह वै तस्मादेव कारणादेते लोके दृश्यमाना
ब्रह्मवादिनो वेदस्य वक्तारः संध्यायां प्रातःसंध्याकाले पूर्वाभिमुखाः सन्तो गाय-
त्र्याऽभिमन्त्रितं जलमूर्ध्वं विक्षिपन्ति प्रक्षिपेयुरित्यर्थः । ताश्च विक्षिप्ता आपो गायत्री-
सामर्थ्याद्वज्ररूपं प्राप्य तान्यादित्ययुद्धार्थमागतानि रक्षांसि मन्देहनामकानां रक्षसां
स्वभूते