स्वप्नवासवदत्तम् (महाकवि भास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

x INTRODUCTION.
(प्रविश्य)
नटी—अय्य ! इअह्नि ।
सूत्रधारः—आर्ये ! तव वदनजनितकौतूहलेन स्मितेन निवेदित इवान्तर्गतो
भावः । ननु किञ्चिद् वक्तुकामासि ।
नटी—को एत्थ विह्मओ, अय्यो भावञ्जो त्ति ।
सूत्रधारः—तेन हि स्वैरमभिधीयताम् ।
नटी—इच्छेमि अय्येण सह उय्याणं गन्तुं । अत्थि मे तहिं इत्थिआकर-
णीअं णिअमकय्यं ।
(नेपथ्ये)
भूतिक ! त्वमप्युद्यानं गच्छ कुरङ्गीरक्षणार्थं, म(द)भावस्थो ह्यञ्जन-
गिरिः ।
सूत्रधारः—आर्ये ! ननु भवत्या श्रुतम्—उद्यानं गता राजपुत्रीति। तस्मात्
सम्प्रति सर्वतः परिगुप्तानि भवन्त्युद्यानानि । प्रतिनिवृत्तायां राजसुतायां स्वैरं
गमिष्यावः ।
नटी—जं अय्यो आणवेदि ।
(निष्क्रान्तौ)
स्थापना । "
The ending of Avimāraka:—
" (भरतवाक्यम्)
भवन्त्वरजसो गावः परचक्रं प्रशाम्यतु ।
इमामपि महीं कृत्स्नां राजसिंहः प्रशास्तु नः ॥
(निष्क्रान्ताः सर्वे)
षष्ठोऽङ्कः ।
अविमारकस्य षष्ठोऽङ्कः । एषोऽवसितश्च ॥ "