स्वप्नवासवदत्तम् (महाकवि भास - संस्कृत मूल एवं हिन्दी अनुवाद)

INTRODUCTION. iii
The ending of Svapnanātaka:-
“(भरतवाक्यम्)
इमां सागरपर्यन्तां हिमवद्विन्ध्यकुण्डलाम् ।
महीमेकातपत्राङ्कां राजसिंहः प्रशास्तु नः ॥
षष्ठोऽङ्कः ।
स्वप्ननाटकमवसितम् ॥”
The beginning of Pratijñāyaugandharāyaṇa:-
“(नान्द्यन्ते ततः प्रविशति सूत्रधारः)
सूत्रधारः—
पातु वासवदत्तायो महासेनोऽतिवीर्यवान् ।
वत्सराजस्तु नाम्ना सशक्तिर्यौगन्धरायणः ॥
(परिक्रम्य नेपथ्याभिमुखमवलोक्य) आर्ये ! इतस्तावत् ।
(प्रविश्य)
नटी—अय्य ! इअह्मि ।
सूत्रधारः—आर्ये ! गीयतां तावत् किञ्चिद् वस्तु । ततस्तव गीतप्रसाधिते
रङ्गे वयमपि प्रकरणमारभामहे । आर्ये ! किमिदं चिन्त्यते । ननु गीयते ।
नटी—अज्ज मए सिविणे णादिकुळस्स अस्सत्थं विअ दिट्ठं । ता इच्छामि
अय्येण कुसळविण्णाणनिमित्तं कञ्चि पुरुसं पेक्खिदुं ।
सूत्रधारः—बाढम् ।
पुरुषं प्रेषयिष्यामि व्यक्तमात्महिते क्षमम् ।
(नेपथ्ये)
सालक ! सज्जस्त्वम् ।