शिल्परत्नम् (श्रीकुमार - प्राचीन भारतीय चित्रकला, धातुकर्म, यन्त्र एवं स्थापत्य सटीक)

शक्तौ गायत्री ] चतुर्विंशोऽध्यायः ! १४५
शूलिनी —
बिभ्राणा शूलबाणास्यरिसिदरगदाचापपाशा(ङ्कुशा ? न् करा)-
[ब्जै-
र्मेघश्यामा किरीटोल्लिखितजलधरा भीषणा भूषणाढ्या ।
सिंहस्कन्धाधिरूढा चतसृभिरसिखेटान्विताभिः परीता
कन्याभिर्भिन्नदैत्या भवतु भवभयध्वंसिनी शूलिनी वः
[॥ ६९ ॥
गायत्री —
मन्दाराह्वयरोचनाञ्जनजपाखामैर्मुखैरिन्दुमु-
द्रत्नोद्यन्मकुटाङ्कसन्ततचतुर्विंशार्णचित्रातनुः ।
*म्भोजेऽरिगदाह्वयौ गुणकपालाख्यौ च२ पाशाङ्कुशो-
ष्टाभीतीर्दधती भवेद् भवदभीष्टोत्तारिणी तारे३षी ॥ ७० ॥
गायत्री त्रिष्टुप् —
गायत्री चतुराननेष्टशयना बाला चतुर्भिर्भुजैः
पद्माक्षाक्षिकमण्डलुस्रगभ(व १ य)प्रोद्भासिभिर्भासुरा ।
ब्राह्मी हंसधृताब्जपत्रनिलया बन्धूककान्तस्फुर-
द्भूषा मे हृदि हार ++++++++++ ॥ ७१ ॥
भास्वद्विद्युत्करालाकुलहारिगळसंस्थारिशङ्खासिखेटे-
ष्वास्त्रासाख्यत्रिशूलानरिगणभयदं तर्जनीं चादधाना ।
चर्मास्युद्घूर्णदोर्भिः प्रहरणनिपुणाभिर्वृता कन्यकाभि-
र्दीघात् कार्शानवीष्टाँ५स्त्रिनयनलसिता चापि कात्यायनी
[वः ॥ ७२ ॥
१. 'भा', २. 'चापाङ्कु', ३. 'रिणी । त्रि' घ. पाठः. ४. 'र्णि' क. पाठः. ५. 'ष्टा त्रिन' घ. पाठः

• 'अब्जे चारि' इति प्रपञ्चसारपाठे दृश्यते ।
  प