सार्थ तुकाराम गाथा (मराठी अभंग व भावार्थ)
Sarth Tukaram Gatha with Marathi Abhangas & Commentary
जगद्गुरु संत तुकाराम महाराज / पं. विष्णूबुवा जोग द्वारा
पृष्ठ 194, कुल 611 में से
संदर्भ में पढ़ेंअर्थ :- कित्येक लोकांना काही कळतच नाही म्हणून ते फसतात; तर दुसऱ्या कित्येकांना आपणांस फार
कळते या ज्ञानाच्या अहंकाराने ते पछाडलेले असते भूल पडलेली असते १ मुक्याला बोलता येत नाही म्हणून त्याचा
उपयोग होत नाही, ज्याला बोलता येते तो तर वाचाळ- होतो, तेही काही चांगले नव्हे २ दोन्ही बाजूनी अड
चणच असते एकाकडे आड व दुसरीकडे विहीर अशी परिस्थिती निर्माण झालेली असते ३ तुकाराम महाराज
म्हणतात, देवा, आमचे कर्मच आम्हांस तुझे रहस्य समज देत नाही असे दिसते ४
३३४ म्हणवितो दास । मज' एवढीं च आस ॥ १ ॥
परी तें अगीं नाहीं वर्म । करीं आपुला तूं धर्म ॥ २ ॥
बडबडितो तोंडें । रितें भावेंविण धेंडें ॥ ३ ॥
तुका म्हणे खरा । दावू जाणतो पसारा ॥ ४ ॥
शब्दार्थ व टोपा - आस-इच्छा, धेंडे-अर्धवट मनुष्य
अर्थ - देवा, मी तुमचा दास आहे असे मी सारखे म्हणत असतो, आणि मलासुद्धा ही एवढी एकच
आशा आहे १ पण देवा, दास्य भक्तीचे जे मर्म आहे ते मला माहीत आहे असे नाही तरी तू तुला तुझ्या धर्मा-
प्रमाणे जे पतितपावनाचे कार्य करायला हवेस ते मात्र कर २ मी आपल्या तोंडाने नुसतीच बडबड करीत असतो,
पण हे माझे बोलणे अर्धवट माणसाच्या प्रमाणे भावाशिवाय रिकामेच असते ३ तुकाराम महाराज म्हणतात खरंघर
साधुत्वाचा पसारा मात्र मी चांगलाच दाखवू शकतो ४
३३५ पूजा समाधाने । अतिशय वाढें' सोंग ॥ १ ॥
हे तो जाणा तुम्ही संत । आहे बोलिली ते नीत ॥ २ ॥
पाहिजे ते केले । सहज प्रसंगीं घडले ॥ ३ ॥
तुका म्हणे माथा । पायीं ठेवीं तुम्हा संता ॥ ४ ॥
शब्दार्थ व टीपा - अतिशय-हव्यास, नीत-नीती
अर्थ - मनाचे समाधान हीच खरी परमेश्वराची पूजा होय, किंवा समाधानाने परमेश्वराची पूजा करावी
उगाच बाह्य फापटपसाऱ्याची हौस मात्र नसावी त्यामुळे त्रास मात्र वाढतो १ सत लोकांहो, हे तुम्ही जाणताच
अशी ही सांगली नीती मी तुम्हास सांगितली आहे २ जे सहजासहजी घडण्यासारखे आहे ते तुम्ही केले पाहिजे ३
तुकाराम महाराज म्हणतात तुम्हां संतांच्या पायावर मी माझा माथा ठेविला आहे ४
३३६ स्वप्नींचिया गोष्टी । मज धरिले होतें वेठी ।
जालियां सेवटीं । जाले लटिकें सकळ ॥ १ ॥
वाया भाकिली करुणा । मूळ पावावया सिणा ।
राव रंक राणा । कैंचे स्थानावरि आहे ॥ २ ॥
सोसिले ते अंगे । खरे होते नव्हता जागें ।
अनुभव ही सांगें । दुखें डोळे उघडीले ॥ ३ ॥
तुका म्हणे संतीं । सावचित केले अतो ।
नाहीं तरि होती । टाळी बैसोनि राहिली ॥ ४ ॥
शब्दार्थ व टीपा - वेठी-बळजबरीने कामास लावण सिणा-त्रास, राव-श्रीमंत रंक-दरिद्री, सावचित-
सावधान चित्त टाळी बसणे-तोंड बंद होणे
१ एवढीच मज आस २ वाट