साहित्यदर्पण (आचार्य विश्वनाथ - वाक्यं रसात्मकं काव्यम् सटीक)

[तृतीयः परिच्छेदः । २०३]

क्रमेण यथा—
'सुतनु जहिहि कोपं पश्य पादानतं मां
न खलु तव कदाचित्कोप एवंविधोऽभूत् ।
इति निगदति नाथे 'तिर्यगामीलिताक्ष्या
नयनजलमनल्पं मुक्तमुक्तं न किंचित् ॥'
अत्र बाष्पमोचनेनेर्ष्याख्यसंचारिभावस्य शम ।
चरणपतनप्रत्याख्यानात्प्रसादपराङ्मुखे
निभृतकितवाचारेत्युक्त्वा रुषा परुषीकृते ।
व्रजति रमणे निःश्वस्योर्ध्वं मनस्वि तहस्तया
नयनसलिलच्छन्ना दृष्टिः सखीषु निवेशिता ॥'

---

(टीका-भागः अतिमन्दमुद्रितः/अस्पष्टः)
नाती । तद्धि दर्शयति निगद्ये इत्यत्र मैवं तन्मर्दनमित्यादि च दृढा-
मृष्टाद् ॥ ... काविरादा सीताशेपान्तित्वादयुक्तं...
चिन्ता अशुचिना । एव तृषादिदिपराने यावद्धनिमित्तं हेतुकदर्शयितव्यम् । अत्र
मान्तरादिकार—भावस्येति । एतच्चमत्कनपरमार्थेति । नायस्य कचिज्जि-
... दात्त्वप्रसादात्प्रागवस्था । उड्डतः ... । संचि-
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...