रूपमण्डन एवं देवमूर्त्ति-प्रकरणम् (मण्डन सूत्रधार - प्राचीन मूर्तिकला एवं देव-प्रतिमा लक्षण सटीक)

सप्तमोऽध्यायः १३६
धनुश्चक्रञ्च नकुलं दक्षिणाधःकरक्रमात् ।
[ इति षण्मुखः १३ ]
पद्मस्था विदिता पीता बाणपाशाहिकामुर्कम् ॥ ४१ ॥
[ इति विदिता १३ ]
पाताल ( त्रि ? स्त्र्रि ) मु ( खा ? खो ऽ ) नन्ते
र(क्ता ? क्तो) मकरवाहनः ।
पद्मखड्गं तथा पाशमक्षं खेटञ्च नाकुलम् ॥ ४२ ॥
[ इति पातालः १४ ]
अङ्कुशी गौरवर्णा स्यात् पद्मारूढा चतुर्भुजा ।
खड्ग ( स्त ? न्त ) था नागपाशमङ्कुशं खेटकं तथा ॥४३॥
[ इत्यङ्कुशी १४ ]
किन्नरस्त्रिमुखो धर्मे लोहि( ते ? तः ) कूर्मवाहनः ।
बीजपूरं गदां चाभयाक्षमा [ ला ] ब्जनाकुलम् ॥ ४४ ॥
[ इति किन्नरः १५ ]
कन्दर्पा गौरवर्णा स्यान्मत्स्यारूढा चतुर्भुजा ।
उत्पलं चाङ्कुशं हस्तेऽभयं पद्मं क्रमाद् भवेत् ॥ ४५ ॥
[ इति कन्दर्पा १५ ]
गरुडः शान्तिनाथस्य श्यामः शूकरवाहनः ।
वाराहवदनो बीजपूरपद्माक्षनाकुलैः ॥ ४६ ॥
[ इति गरुडः १६ ]
निर्वाणो गौरवर्णा स्यात् पद्मारूढा चतुर्भुजा ।
पुस्तकं चोत्पलं पद्मं कमण्डलुः क्रमाद् भवेत् ॥ ४७ ॥
[ इति निर्वाणी १६ ]
४१ । बहुबाहुरयं षण्मुख इति सम्भाव्यते आयुधबाहुल्यदर्शनात् ।
४२ । त्रिमुखत्वात् पातालः षड्भुज इति षडेवाऽऽयुधानि ।
४४ । किन्नरोऽपि त्रिमुख त्वात् षड्भुजः ।