रूपमण्डन एवं देवमूर्त्ति-प्रकरणम् (मण्डन सूत्रधार - प्राचीन मूर्तिकला एवं देव-प्रतिमा लक्षण सटीक)

१३० देवतामूर्त्तिकरणम्
[ वाहनदृष्टिकथनम् ]
पादं जानु कटिं यावन् (मर्जौ?मूर्त्तौ)वाहनदृक् शुभा ।
स्था(नं?न) नाशं करोत्यूर्ध्वाऽधोदृष्टिश्च प्रजाक्षयम् ॥१६८॥
(धात?धाता) दिवं प्रति(हातः?गतः) कलनेऽस्य रूपं
(तत्यादयुग्ममगमदहाशो हरिहरश्च?) ।
यातौ न पारममरे(ष्वपी?ष्वपि) नंदनी(मा?य-)
मव्य(ता?क्त)रूपममराधिपतेश्च पातु ॥ १६६ ॥
इति श्रीक्षेत्रा × × × × विरचिते वास्तुशास्त्रे रूपावतारे
रुद्रमूर्त्तिलिङ्गाधिकारो नाम षष्ठमो(?)ऽध्यायः ।
१६८ । व्याख्यातमिदं प्राक् (पृ० ८८, श्लो० ६६) ।
१६९ । अन्ते अध्यायान्तर्मुख्यतः प्रतिपाद्यसारं महादेवं स्तौति-धातेति । द्वितीयपादे
'तस्मादयुग्ममगमद् बहुशो हरिश्चे'ति कथञ्चित् स्यात् । तथाचायमर्थः-अस्य रूपं कलने रूपं
कलयितुमित्यर्थः, धाता दिवं प्रतिगतः, हरिश्च तस्माद् धातुर्युग्मं पृथगित्यर्थः, बहून्
लोकानगमत्, उभावपि यस्य पारमन्तं न यातौ तस्याव्यक्तं रूपं पातु । 'तवैश्वर्यं यत्ताद्
यदुपरि विरिञ्चिर्हरिरधः परिच्छेत्तुं यातौ' इत्यादि स्मृतिरत्र मूलमनुसन्धेयम् ।