रत्नावली नाटिका (सम्राट हर्षवर्धन - शास्त्रीय नाटिका रत्न सम्पूर्ण ४ अङ्क सान्वय सटीक)

तृतीयाेऽङ्कः 221
काञ्चनमाला—हला मदणिए ! किं तब एदिणा पुच्छिदेण
पओअणं ? तुमं इमं रहस्सं रक्खिदुं ण पारेसि । (क)
मदनिका—सवामि देवीए चरणेहिं जइ कस्सवि पुरदो
पआसेमि ! (ख)
काञ्चनमाला--जइ एव्वं ता सुण, कहइस्सं । अज्ज क्खु
मए राअकुलादी पड़िणिवत्तमाणाए चित्तसालिआदुवारे बसं-
तअस्स सुसंगदाए समं आलाबो सुदो । (ग)
मदनिका—( सकौतुकम् ) सहि ! कीदिसो ? (घ)
काञ्चनमाला—जह—सुसंगदे ! णहि सागरिअं वज्जिअ
पिअबअस्सस्स अण्णं किं पि अस्सत्थदाए कारणं¹ । ता एत्थ पड़ि-
आरं चिंतेहि । (ङ)
मदनिका—तदो सुसंगदाए किं भणिदं ? (च)
काञ्चनमाला—तदो ताए एव्वं भणिदं—अज्ज क्खु देवीए
(क) हला मदनिके, किं तव एतेन पृष्टेन प्रयोजनम् ? त्वमिदं रहस्यं रक्षितुं न
पारयसि ।
(ख) शपामि ( शपे ) देव्याः चरणाभ्याम् ( चरणैः ) यदि कस्यापि पुरतः
प्रकाशयामि !
(ग) यदि एवं तत् शृणु, कथयिष्यामि । अद्य खलु मया राजकुलात् प्रतिनिवर्त्त-
मानया चित्रशालिकाद्वारे वसन्तकस्य सुसङ्गतया सममालापः श्रुतः ।
(घ) सखि, कीदृशः ?
(ङ) यथा—सुसङ्गते, न सागरिकां वर्ज्जयित्वा प्रियवयस्यस्य अन्यत् किमपि
अस्वस्थतायाः कारणम् । तदत्र प्रतिकारं चिन्तय ।
(च) ततः सुसङ्गतया किं भणितम् ?
1 कारणं ।