रसार्णव (शैव रस-तन्त्र - प्राचीन भारतीय खनिज रसायन, धातुवाद एवं रस-चिकित्सा सटीक)

चतुर्थः पटलः । ५५
स च^१ लोहमयः शैलो ह्ययस्कान्त^१मयोऽथवा ॥ ६० ॥
अघोरास्त्राभिधानेन महापाशुपतेन वा ।
मन्त्रेण रचयेच्छुद्धिं भूमिं तेनैव शोधयेत् ॥ ६१ ॥
इन्धनानि च सर्व्वाणि द्रव्याणि च विशेषतः ।
दाहकं ज्वालयेत्तेन खल्लं तेनैव शोधयेत् ॥ ६२ ॥^२
रसं विशोधयेत्तेन विन्यसेत् दिवसे शुभे^३ ।
खल्लोपरि न्यसित्वा^४ च शिवमूर्त्तिमनुस्मरेत् ॥ ६३ ॥
देवतानुग्रहं^५ प्राप्य यन्त्रमूषाग्निमानवित् ।
देवेशि रससिद्धार्थं जानीयात्^६ ओषधीरपि^७ ॥ ६४ ॥
यन्त्रमूषाग्निमानानि^८ वर्णितानि सुरेश्वरि ।
तन्ममाचक्ष्व देवेशि^९ किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि ॥ ६५ ॥^१०

---

(1) K reads सैव, and ह्यस्मान्त. Both the readings are incorrect.
[The अघोरमन्त्र is mentioned in detail in the 2nd Paṭala. Vide the
portion between the ślokas 97 and 98 ] (2) This śloka is want-
ing in M. (3) विष्यसेद्दासवे तथा, a variant in B and M. (4) K
reads न्यर्सत्वा, which is incorrect. (5) देवमानुग्रहं is the reading in K,
which seems to be an error of the scribe. (6) K reads यानि वा,
which is inconsistent. (7) M reads दोषधीरपि, which seems to be
दोषधीरपि. (8) यन्त्रमूषाग्निमानानि, a variant in K. (9) This
charaṇa is wanting in M. K reads तन्ममाचल, which is an error of the
scribe. (10) This hemistich is written in K between the two
hemistichs of the 64th śloka, which is an evident error of the scribe.