रसार्णव (शैव रस-तन्त्र - प्राचीन भारतीय खनिज रसायन, धातुवाद एवं रस-चिकित्सा सटीक)

११८ रसार्णवे
गौरीफलानि¹ क्षुरको रजनी तुम्बुरूणि च² ।
कुवेराक्षस्य वीजानि मल्लिकायाश्च सुन्दरि ॥ ११३ ॥
पलाशशुष्कापामार्ग³-क्षारस्नुक्क्षीरयोगतः⁴ ।
सप्तधा परिवापेन शोधयन्ति भुजङ्गमम्⁵ ॥ ११४ ॥
सुही⁶क्षीरसमायोगात् वङ्गं⁷ चावापयेत्ततः ॥ ११५ ॥
स्नुह्यर्कक्षारहलिनी-कञ्चुकी⁸कन्दचित्रकैः ।
गुञ्जाकरञ्जधुत्तूर⁹-हयगन्धाङ्घितालकैः¹⁰ ॥ ११६ ॥
नक्तमालेङ्गुदोशक्र¹¹-वारुणीमूलसंयुतैः ।
पिष्टैर्माहिषतक्रे तु¹² सप्तरात्रोषितैस्ततः ।
निषेकः सर्व्वलोहानां मलं हन्ति न संशयः¹³ ॥ ११७ ॥
देवदालोफलरजः-स्वरसैर्भावितं मुहुः ।

---

(1) B has गौरिफलातौत्. M has गौरोखल्कन्दौ. Both the readings
seem to be incorrect. (2) रजनी तु करूणि च, an incorrect variant
in K. M reads रञ्जनी instead of रजनी. (3) पलाश शुष्कयामार्गा, a
variant in B, which seems to be erroneous. (4) क्षारस्नुह्यर्कक्षीर-
योगतः, a variant in K, which destroys the metre. (5) M reads भुज-
ङ्गमाः, which is gram. incorrect. (6) B reads जं कू. M reads धुङ्गी.
Both are unintelligible. (7) M reads पाक. (8) K has-
कंचुकी, which appears to be the error of the scribe. (9) B reads
धत्तूर. K reads धत्तूर. M reads धुधूर. (10) B has तालजैः. K has
धि instead of द्वि., which is not correct. (11) K reads नक्तमालां-
गुदोशक, which is gram. inc. M reads वज instead of शक्र. (12) M
reads तकेस्तु. (13) M reads निषेकतः, which is a tautology.