पृथ्वीराजविजय महाकाव्यम् (कवि जयानक - अजमेर चौहान साम्राज्य एवं सम्राट् पृथ्वीराज इतिहास)

४० पृथ्वीराजविजयमहाकाव्यम्.
अयं दिनपतेरपत्यमित्यतो हेतोस्समस्तजनैवन्दनीयत्वार्थं सानुरागं (l. 7)
स्थितेन सन्ध्याद्वयेन चकासच्छोभमानोऽङ्गुष्ठांशुव्याजात् ॥ ३१.
मनोरपि प्रस्तुतधर्मशासन-
श्शनैश्च (l. 8)रादप्यलसः कुपद्धतौ .
हरीश्वरादप्यतिमित्रवत्सलो
यथोचितं दण्डधरो यमादपि ॥
मनोर (l. 9)पि सकाशादारब्धधर्मव्यवहारस्तथा कुपद्धतौ कुत्सितमार्गे
भूमौ मार्गे च शनेरप्यलसः सु (l. 10) ग्रीवादप्यतिशयेन मित्रप्रियः यमादपि य-
थोचितदण्डः . सूर्योत्पत्या मन्वादिभ्यो भ्रातृभ्योऽति (l. 11) रेको दर्शितः ॥ ३२.
यदर्थ्यते किंचन येन केन चि-
त्तदस्य कर्णादपि दातुमीश्वरः .
मनो दधानस्सु (l. 12) मनोरुजाक्षयं
विधातुमुज्जागरमश्विनोरपि ॥
येन केनचिद्गुणिना निर्गुणेन वा यत्किंचन दे (l. 13) यमदेयं वा स
याच्यते तदप्यर्थिने दातुं कर्णादप्युत्साहवान् . अश्विनोरपि सतोरश्विनाव-
ना (l. 14) दृत्येत्यर्थः सुमनसां देवानां साधूनां च रुजाक्षये सावधानं मनो
दधत् ॥ ३३.
स योपि रेवन्तं इ (l. 15)ति प्रसिद्धिमा-
नपत्यरत्नं नलिनीविलासिनः .
तुरङ्गविद्याचतुरस्ततोप