पंचतन्त्रम् (सटीक - सम्पूर्ण पाँचों तन्त्र)

भाषाटीकासमेतम् । (४१३)
"किं क्रन्दसि दुराक्रन्द स्वपक्षक्षयकारक ।
स्वपक्षस्य क्षये जाते को नस्त्राता भविष्यति ॥ ३१ ॥
"हे दुष्ट रोदन करनेवाले ! क्यो रोदन करता है, हे अपने पक्षके क्षय करने
वाले ! अपना पक्ष क्षय होनेपर अब कौन हमारी रक्षा करेगा ॥ ३१ ॥
तत् अद्यापि विचिन्त्यतां आत्मनो निष्क्रमणमस्य
वधोपायश्च” । अथ गच्छता कालेन सकलमपि कवलितं
मण्डूककुलम् । केवलमेको गङ्गदत्तः तिष्ठति । ततः प्रियदर्श-
नेन भणितं ,-“भो गङ्गदत्त ! बुभुक्षितोऽहं निःशेषिताः सर्वे
मण्डूकाः । तदीयतां मे किञ्चित् भोजनं यतोऽहं त्वया अत्र
आनीतः”। स आह,-“भो मित्र ! न त्वया अत्र विषये मया
अवस्थितेन कापि चिन्ता कार्या तत् यदि मां प्रेषयसि
ततोऽन्यकूपस्थान् अपि मण्डूकान् विश्वास्य अत्र आनयामि”।
स आह-“मम तावत् त्वं अभक्ष्यो भ्रातृस्थाने, तत् यदि एवं
करोषि तत् साम्प्रतं पितृस्थाने भवसि,तदेवं क्रियताम्”इति ।
सोऽपि तत् आकर्ण्य अरघट्टघटिकां आश्रित्य विविधदेवतो-
पकल्पितपूजोपयाचितः तस्मात् कूपात् विनिष्क्रान्तः । प्रिय-
दर्शनोऽपि तदाकांक्षया तत्रस्थः प्रतीक्षमाणः तिष्ठति । अथ
चिरात् अनागते गंगदत्ते प्रियदर्शनोऽन्यकोटरनिवासिनीं गो-
धामुवाच-“भद्रे ! क्रियतां स्तोकं साहाय्यम् । यतः चिरपरि-
चितः ते गङ्गदत्तः तद्गत्वा तत्सकाशं कुत्रचिज्जलाशये अन्विष्य
मम सन्देशं कथय । येन आगम्यतां एकाकिना अपि भवता
द्रुततरं यदि अन्ये मण्डूका न आगच्छन्ति । अहं त्वया
बिना नात्र वस्तुं शक्नोमि । तथा यदि अहं तव विरुद्धं आ-
चरामि तत् सुकृतमन्तरं मया विधृतम्” गोधा अपि तद्वच-
नात् गङ्गदत्तं द्रुततरमन्विष्य आह-“भद्र गङ्गदत्त ! स तव
सुहृत् प्रियदर्शनः तव मार्गं समीक्षमाणः तिष्ठति । तत् शीघ्रं
आगम्यतामिति । अपरञ्च तेन तव विरूपकरणे सुकृतमन्तरे