निरुक्तम् (महर्षि यास्क मुनि - निघण्टु एवं वैदिक शब्द-व्युत्पत्ति सान्वय सटीक भाष्य)

हिन्दी निरुक्त। ४१
( ७ )। शूथनासः ( ८ )। शोभम् ( ९ )। दृषु
( १० )। तूयम् ( ११ )। तूर्णिः ( १२ )। अजिरम्
( १३ )। भुरण्यः ( १४ )। शु ( १५ )। आशु
( १६ )। प्राशुः ( १७ )। तूतूजिः ( १८ )। तूतूजानः
( १९ )। तुज्यमानासः ( २० )। अञ्जाः ( २१ )।
साचीवित् ( २२ )। द्युगत् ( २३ )। ताजत् ( २४ )।
तरणिः ( २५ )। वातरंहा ( २६ )। इति षड्विंशतिः
क्षिप्रनामानि ॥ १५ ॥
[ निघ० ] ततित् ( १ )। आसात् ( २ )।
अम्बरम् ( ३ )। तुर्वशे ( ४ )। अस्तमीके ( ५ )।
आके ( ६ )। उपाके ( ७ )। अर्वाके ( ८ )। अन्त-
मानाम् ( ९ )। अवमे ( १० )। उपमे ( ११ )।
इति एकादश अन्तिकनामानि ॥ १६ ॥
[ निघ० ] रणः ( १ )। विवाक् ( २ )। विस्खादः
( ३ )। नदनुः ( ४ )। भरे ( ५ )। आक्रन्दे ( ६ )।
आहवे ( ७ )। वाजौ ( ८ )। पृतनाज्यम् ( ९ )।
अभीके ( १० )। समीके ( ११ )। म्रक्षसत्यम् ( १२ )।
नेमधिता ( १३ )। सङ्गाः ( १४ )। समितिः ( १५ )।
समनम् ( १६ )। मौव्वहे ( १७ )। पृतनाः ( १८ )।
स्पृधः ( १९ )। मृधः ( २० )। पृत्सु ( २१ )।
६