सामग्री पर जाएँ
सर्वकोश
संक्षिप्त मार्कण्डेय पुराण

संक्षिप्त मार्कण्डेय पुराण

Markandeya Purana

महर्षि वेदव्यास द्वारा

DevanagariHindipublished296 पृष्ठ

पृष्ठ 231, कुल 296 में से

संदर्भ में पढ़ें
पृष्ठ 231
  • देवताओं‌द्वारा देवीकी स्तुति तथा देवीद्वारा देवताओंको वरदान * २३१
    शिवदूतीस्वरूपेण हतदैत्यमहाबले।
    घोररूपे महारावे नारायणि नमोऽस्तु ते ॥ २० ॥
    दंष्ट्राकरालवदने शिरोमालाविभूषणे।
    चामुण्डे मुण्डमथने नारायणि नमोऽस्तु ते ॥ २१ ॥
    लक्ष्मि लज्जे महाविद्ये श्रद्धे पुष्टिस्वधे ध्रुवे।
    महारात्रि महाऽविद्ये नारायणि नमोऽस्तु ते ॥ २२ ॥
    मेधे सरस्वति वरे भूति बाभ्रवि तामसि।
    नियते त्वं प्रसीदेशे नारायणि नमोऽस्तु ते ॥ २३ ॥
    सर्वस्वरूपे सर्वेशे सर्वशक्तिसमन्विते।
    भयेभ्यस्त्राहि नो देवि दुर्गे देवि नमोऽस्तु ते ॥ २४ ॥
    एतत्ते वदनं सौम्यं लोचनत्रयभूषितम्।
    पातु नः सर्वभीतिभ्यः कात्यायनि नमोऽस्तु ते ॥ २५ ॥
    ज्वालाकरालमत्युग्रमशेषासुरसूदनम् ।
    त्रिशूलं पातु नो भीतेर्भद्रकालि नमोऽस्तु ते ॥ २६ ॥
    हिनस्ति दैत्यतेजांसि स्वनेनापूर्य या जगत् ।
    सा घण्टा पातु नो देवि पापेभ्योऽनः सुतानिव ॥ २७॥
    असुरासृग्वसापङ्कचर्चितस्ते करोज्ज्वलः ।
    शुभाय खड्गो भवतु चण्डिके त्वां नता वयम् ॥ २८ ॥
    रोगानशेषानपहंसि तुष्टा
    रुष्टा तु कामान् सकलानभीष्टान् ।
    त्वामाश्रितानां न विपन्नराणां
    त्वामाश्रिता ह्याश्रयतां प्रयान्ति ॥ २९ ॥
    एतत्कृतं यत्कदनं त्वयाद्य
    धर्मद्विषां देवि महासुराणाम् ।
    रूपैरनेकैर्बहुधाऽऽत्ममूर्ति
    कृत्वाम्बिके तत्प्रकरोति कान्या ॥ ३० ॥
    विद्यासु शास्त्रेषु विवेकदीपे-
    ष्वाद्येषु वाक्येषु च का त्वदन्या।
    ममत्वगर्तेऽतिमहान्धकारे
    विभ्रामयत्येतदतीव विश्वम् ॥ ३१ ॥
    रक्षांसि यत्रोग्रविषाश्च नागा
    यत्रारयो दस्युबलानि यत्र।
    दावानलो यत्र तथाब्धिमध्ये
    तत्र स्थिता त्वं परिपासि विश्वम् ॥ ३२ ॥
    विश्वेश्वरि त्वं परिपासि विश्वं
    विश्वात्मिका धारयसीति विश्वम्।
    विश्वेशवन्द्या भवती भवन्ति
    विश्वाश्रया ये त्वयि भक्तिनम्राः ॥ ३३ ॥
    देवि प्रसीद परिपालय नोऽरिभीते-
    र्नित्यं यथासुरवधादधुनैव सद्यः।
    पापानि सर्वजगतां प्रशमं नयाशु
    उत्पातपाकजनितांश्च महोपसर्गान् ॥ ३४ ॥
    प्रणतानां प्रसीद त्वं देवि विश्वार्तिहारिणि।
    त्रैलोक्यवासिनामीड्ये लोकानां वरदा भव ॥ ३५ ॥
    ऋषि कहते हैं- ॥ १॥ देवोंके द्वारा वहाँ
    महादैत्यपति शुम्भके मारे जानेपर इन्द्र आदि
    देवता अग्निको आगे करके उन कात्यायनी
    देवीकी स्तुति करने लगे। उस समय अभीष्टकी
    प्राप्ति होनेसे उनके मुख-कमल दमक उठे थे और
    उनके प्रकाशसे दिशाएँ भी जगमगा उठी थीं ॥ २ ॥
    देवता बोले- शरणागतकी पीड़ा दूर करनेवाली
    देवि ! हमपर प्रसन्न होओ। सम्पूर्ण जगत्‌की माता !
    प्रसन्न होओ। विश्वेश्वरि ! विश्वकी रक्षा करो। देवि !
    तुम्हीं चराचर जगत्की अधीश्वरी हो ॥ ३ ॥ तुम
    इस जगत्‌का एकमात्र आधार हो, क्योंकि पृथ्वीरूपमें
    तुम्हारी ही स्थिति है। देवि ! तुम्हारा पराक्रम
    अलङ्घनीय है। तुम्हीं जलरूपमें स्थित होकर
    सम्पूर्ण जगत्‌को तृप्त करती हो ॥ ४ ॥ तुम अनन्त
    बलसम्पन्न वैष्णवी शक्ति हो। इस विश्वकी कारणभूता
    परा माया हो। देवि ! तुमने इस समस्त जगत्‌को
    १. पा०-पुष्टे। २. पा०-रात्रे। ३. पा०-महामाये। ४. शान्तनवी टीकाकारने यहाँ एक श्लोक अधिक पाठ
    माना है, जो इस प्रकार है-
    'सर्वतःपाणिपादान्ते सर्वतोऽक्षिशिरोमुखे । सर्वतः श्रवणघ्राणे नारायणि नमोऽस्तु ते॥'