मानसार शिल्पशास्त्र (प्रसन्ना कुमार आचार्य - प्राचीन भारतीय स्थापत्य, नगर-नियोजन व मूर्ति-शिल्प महाकोश)

६१ ] गरुडलक्षणम् ३७६
वन(नव)विपुलतालं कण्ठमष्टांशतारम्
विस्तृतं शरयुगांशं कक्षयोरन्तरख(स्थ)म् ।
हृदयविस्तृतं चैकाधिक्यमष्टद्वयांशम् 52
उदरतति युग(गा)द्रं श्रोणितुल्यं च तारम् ॥ २५ ॥
वस्याधः कटिविशालं सप्त(हं)पङ्क्त्यंशं चोरुः
वृत्तं तत्समविशालं मूलपिण्डाष्टभागम् ।
तत्र जैनन(नं) जङ्घामूलविस्तारमध्ये 56
विस्तृतचर[शां] युगांशं गुल्फविस्तारमेव ॥ २६ ॥
पदमिति विपुल(लं) भूता(तम)ङ्गुष्ठदीर्घ(दैर्घ्यं) गुहांशम्
तदपि च सम(मं) विमूद्धात्तर्जनीदीर्घ(दैर्घ्य)मुक्तम् ।
नवपदसदृशमन्यैरङ्गुली चान्यतुर्थम् 60
नराभिमानं(न)शिल्पिविद्वद्भिरेव ॥ २७ ॥
मुनिरसशरयुगांशं बाहुसन्धिप्रदेशे
प्रमुखरविविशालैर्मध्यमाग्रक्रमेण ।
अनलमखिविशालां तत्तदायामषड्भिः 64
प्रसृतरसयुगांशं मध्यमात्रा(प्रा)यतं च ॥ २८ ॥
शरयुगयवाधिकांशानामिका तर्जनीयौ
गुहाम[न]लं कनिष्ठुदीर्घाङ्गुष्ठकायाममेतत् ।
त्रयकृतमुखविधिज्ञैः स्मायते चाच्चिकान्तम् 68
स्फुटमिति मतिः बे(हं)न्द्रैश्च सदृक् तारम् ॥ २९ ॥
ध्रुवयुत(ग्म)नयनकेशान्त[श्र]योर्मध्यदेशे
गुहयुतनयनमेवं तत्पुटान्त[स्य]योस्तत् ।
युग(गं) यवविस्तृतदीर्घं तद्