मानसार शिल्पशास्त्र (प्रसन्ना कुमार आचार्य - प्राचीन भारतीय स्थापत्य, नगर-नियोजन व मूर्ति-शिल्प महाकोश)

५२] लिङ्गविधानम् ३५१
ध्वजसिंहहस्तिवृषयोनिः शुभं प्रशस्तम्
धन्येषु योनिरशुभमुदितं पुराणैः ॥ १६५ ॥
शङ्ख(खं) वृद्धिर्म(र्भ)रणं शुभावहम्
चक्षुर्बुद्धिरूपं सुमङ्गलम् । 360
श्रीकरं च सुखदं सुबुद्धिदम्
पुष्कलाय रवि(विः) तत्फलं क्रमात् ॥ १६६ ॥
भुक्तिमुक्तिशुभदं समृद्धिदम्
सम्पदर्थं धनमृद्धिः द्विज । 364
भुक्तिनाशकलहं च मैत्रकम्
चोक्तमेव दशधा फलं भवेत् ॥ १६७ ॥
आयाधिक्यं चान्यथा हीनमुक्तम्
आयं हीने चान्यथा चेत्त्वधिकम् । 368
मृत्युदारिद्रावहं नाशहेतुः
आयाधिक्यं संपदर्थं समं वा ॥ १६८ ॥
जन्मादृक्षे(जन्मदृग्वे)दर्षड्भिस्त्वष्टनन्दाशुभाच्चाभौमम् ।
शौरि(शनि)वारं विसृज्य कृतिर्मर्त्यंशुकशक्ति-ऋद्धिदं च ॥ १६९ ॥ 372
भूषं शुद्धं धीरं चाधनं(चन्दनं) वेष्मे(श्मै)व च
[शक्तिश्च] ध्रुवन्धन्य(नं)वीरं चैव भुक्तिमुक्तिशुभांशम् ।
धन्य[तं] सर्वं तस्कराशा(शं) यथांशम्
युक्तं चेत्सर्वसंपत्यद्विनाशनम् ॥ १७० ॥ 376
इति मानसार वास्तुशास्त्रे लिङ्गविधानं नाम द्विपञ्चाशदध्यायः ॥