मानसार शिल्पशास्त्र (प्रसन्ना कुमार आचार्य - प्राचीन भारतीय स्थापत्य, नगर-नियोजन व मूर्ति-शिल्प महाकोश)

[४७] मध्यरङ्गविधानम् ३०६

कुट्टिमं चोपपीठं वा सोपपीठमसूरकम् ।
अथवा चिन्हवेदिः स्यात्प्रपालङ्कारमुच्यते ॥ ११ ॥
उत्तरं वाजनं चैव मुष्टिबन्धलुपादिभिः ।
परितः क्षुद्रनासिभ्योऽष्टषोडशमेव च ॥ १२ ॥ २४
तदूर्ध्वे व्यालरूपादिमकरादि विभूषितम् ।
तत्र मध्ये सभामध्ये न्यसेत्सिंहासनादिभिः ॥ १३ ॥
नित्यनैमित्तिकाख्यादिकाम्यैरपि च सर्वभिः ।
चक्रवर्त्यादिभूतै(पते)श्च देवसिंहासनोपरि ॥ १४ ॥ २८
स्वशक्तिभिरधिष्ठिय(स्थाप्य) संस्थिता जनसेविता ॥ १५ ॥
सिंहासनं मकरतोरणकल्पवृक्षम्
मुक्ता(क्त)प्रपाङ्गमपि दारुशिल्पेष्टकाद्यैः ।
रत्नैरनेकबहुलौहविशेषकैश्च ३२
कुर्यान्मनोहरतरं चाथ साङ्गभक्त्या ॥ १६ ॥
मुक्ता(क्त)प्रपाङ्गार्थमुदीरितानि
पादाद्यधिष्ठानानि तथोत्तराभः(यि) ।
मानानि हीनान्यधिकानि चेत् ३६
राजराष्ट्रस्य निकृन्तनानि ॥ १७ ॥
इति मानमारे वास्तुशास्त्रे मध्यरङ्गविधानं नाम सप्तचत्वारिंशोऽध्यायः ॥