मालतीमाधवम् (महाकवि भवभूति - शास्त्रीय शृंगार एवं तान्त्रिक प्रकरण नाटक सम्पूर्ण १० अङ्क)

११६ जगद्धरकृता [ अङ्कः ९
पृ० प०
२२२ १९ तास्मि । अथ माधवः क० ।
२२५ ६ ॰कारिण्यसि । अतः स्वागतं भवत्याः० । ८ ॰र्देहो-
दाहव्य० । ॰न्माथवेगाः । १२ ॰आनन्दमिश्रमदन० ।
१९ ॰मालतीस्नेहं वहतो बकुलदाम्नो लाभः । तत्कथं
नु मन्यसे कुत एतदिति ।
समुद्रवति' । कथमित्यादि । तत्कवलिता हे पद्ममुखि, तदा त्वमपि कथम-
भवः । भयात्कथं त्वमासीः किं त्वयोक्तं कस्ते त्राताभूदित्यादिज्ञापनाय कथ-
मिति सामान्यनिर्देशः । केतुकवलिता चन्द्रकलेव । एतदुपमया बीभत्सजविषाद-
संभवा ग्लानिरप्युक्ता । यदाह—'अपस्मारस्तथोन्मादो विषादो मद एव च ।
मृत्युर्व्याधिर्भयं चैव भावा बीभत्ससंभवाः ॥' ॥ ५० ॥ 'स्त्रीबालं नैव घात-
येत्' इति निजधर्मं जानत्या त्वया सा घातितेति सोल्लुण्ठमाह—भगवती
इति । निर्माणमित्यादि । तन्निर्माणं मालतीरूपादिकमेव तदादरेण रक्षणीयं
भवति । रम्यत्वादेव । पूतनात्वं राक्षसीत्वं तन्नाशेन मोपगा मा गमिष्यसि । यदा
मांसं मे ततो भक्षयितव्यं किमिति चिन्तकत्वं पूतनात्वम् । 'पूशनत्वम्' इति पाठे
राक्षसत्वमित्यर्थः । 'पूतना राक्षसीभेदे हरीतक्यां च पूतना' इति विश्वः । शिव-
तातिः कल्याणैर्यैधि भव । 'शिव इत्यबोधीः' इति पाठे तन्निर्माणं शिवे कल्याणनि-
मित्तमित्यर्थः । 'शिवतामुपैति' इति पाठे तन्निर्माणम् । कर्तृ । शिवतां कल्या-
णत्वं गच्छति । अतः पालनमस्य । भद्रवस्तुपुरस्कारः स्वभावादेवेत्याह—मनोहरस्य
ख्यातस्य सुगन्धस्य वा पुष्पस्य मस्तके धृतिः स्वभावसिद्धा । न पादैः पीड-
नानि स्वभावसिद्धानीत्यर्थः ॥ ५१ ॥ अकरिष्यदित्यादि । असौ कपालकुण्डला
पापं तद्वधरूपमकरिष्यदेव । अतिनिष्करुणा यतः सा । यदि तत्र स्थाने वधे
वा तस्या विरोधिनी नाहमभविष्यम् । क्रियातिपत्तौ लृङ् । बुद्धिप्रत्यक्षतयासाविति
॥ ५२ ॥ उभौ । अतिप्रसन्नं प्रसादः कृतः । सौदामिनी । ज्ञास्यथः ।
युवामित्यर्थात् । गुर्वित्यादि । गुरुचर्या गुरुसेवा गुर्वी चर्या विशिष्टमनुष्ठानम् ।
तपश्चान्द्रायणादि । तन्त्रं मण्डलवर्तनादि । मन्त्रस्ताराप्रभृतिदेवीनां तन्त्रस्य वाग-
मस्य वा मन्त्रः । योगः समाधिः । एष्वभियोगादभ्यासाज्जातामिमामाकर्षणीं सिद्धिं
युष्माकं कल्याणाय विस्तारयामि ॥ ५३ ॥ व्यतिकर इति । मालतीवार्ताया
अप्यज्ञानादयं तामसोऽन्धकारजः अत एव भीमः । उज्जीवनज्ञानाद्वैद्युतश्चायं
विद्युत्संबन्धी व्यतिकरः संपर्कः अत एवानन्दाश्रुसंभारेणोपहतनेत्रवृत्तिः ।
कीदृशः क्षणमुद्भूय शान्तः । अत एव विद्युद्द्योतो वितर्कः । कथमिह स्थाने
वयस्यो माधवोऽपि नास्ति । तत्किमिदं क्व गतः केन वा नीत इति विचि-
न्त्येत्यर्थः । निर्णयमाह—अन्यत्किम् । यत इयं योगीश्वरी निजतपःप्रभावेण प्रभ-
वति । अनया नीत इति भावः ॥५४॥ संशय्याह—किमयमिति । सौदामिनी-