ललिता सहस्रनाम: सौभाग्यभास्कर भाष्य (भास्करराय मखी प्रणीत मूर्धन्य शाक्त भाष्य)

१८ ललितासहस्रनाम ।
मर्त्यं मर्त्यो गिरि शुल्बं शब्दशास्त्रं च वर्णय ।
कविभास्कर एवात्र ब्रूते धातुगुणास्पदम् ॥ ९३ ॥
वीर श्रीकामरूपक्षितिरमण यशोनाशिना नायकेन
त्रैलोक्ये श्वेतिमानं कलयति यमुनामप्यत्यजन्नैजरूपम् ।
संदिग्धस्तीर्थराजोऽप्यभवदथ पुनः सा नदी लत्प्रतापा-
दामूलाग्रं यथावत्समजनि यवनीसंघदृग्गीतिपूरैः ॥ ९४ ॥
प्रस्तौमि प्रतिहार्येव जनैरूद्गीयतेऽखिलैः ।
निधनोपद्रवैर्हीनं साम तेऽन्यादृशं नृप ॥ ९५ ॥
रुद्रभूप भद्रमस्तु यद्विपूनुपद्रवैरहि द्रुतं प्रविद्रवद्य काद्रवेयपूरीम् ।
तद्रमावनिन्द्रेणेन मुद्रिता दरिद्रता दरिद्रतान्तदद्विभिद्दनङ्कमान्नचाद्रिये ॥ ९६ ॥
श्रीभास्करेणैव भुवि स्थितानि छत्राणि सर्वाण्यधरीकृतानि ।
छायां लदीयामभिवाञ्छतिस्म श्रीभास्करच्छत्रपतिस्ततस्स्वम् ॥ ९७ ॥
भोः पद्मपत्र भवता यदपां कणोऽपि न स्पृश्यते समुचितैव परस्वभीः सा ।
एवं धिया लयि धृते निहते सति लमाषाढभूतिनिवृतद्विलसीति युक्तम् ॥ ९८ ॥
कूपाकूपारकुल्यास्वथ च नदनदीखेयकासारवापी-
ष्वापातालं प्रविष्टैर्दशशतगुणितैरंशुभिर्वारि भूरि ।
ग्राहं ग्राहं निषिञ्चन्नवसि दिनपते विश्वमेतत्समस्तं
तं ते किं वर्णयामो निरुपधि करुणां दानशौण्ड्यं च भूयः ॥ ९९ ॥
भूषावानखिलैर्गुणैः सुकृतिभिः संतानवान्भूयसा
विद्याभिर्धनवान्सुधाधवलया कीर्त्या चिरं देहवान् ।
पित्रा दैवतवान्भूतसुकृतवाँल्लोकोपकारेण यः
साधर्म्यं लभतामनेन भुवि कः श्रीभारतीयाज्वना ॥ १०० ॥
श्रीमद्भास्करराय नैकजनिषु ल्हानतोयैर्भृता-
दासर्गं जलधेरवाप्तजनुषः स्वःशाखिनो गोश्च सा ।
औदार्यं भजते हि कारणगुणाः कार्येषु न स्युः किमि-
त्येनं पूर्णमनोरथा प्रतिदिशं सर्वेऽर्थिनोऽप्यस्तुवन् ॥ १०१ ॥
नाद्रुह्यत्कस्मा अपि नास्माक्षीच्चेतसापि परदारान् ।
नास्पृहयतपरराये भास्कररायो मखी धन्यः ॥ १०२ ॥
अदीधरच्चेतसि चन्द्रचूडमबीभरद्बन्धुजनं स दीनम् ।
अचीकरत्किंच मखानशेषानतीतरत्संसृतिमात्मभक्तान् ॥ १०३ ॥
पद्मोल्लासैकहेतुर्निखिलकुवलयस्यापि मोदप्रदायी
लोकालोकोदरैकोदयमथ परतोऽप्यस्य देदीप्यमानः ।
अह्न्येव प्रोज्जिहानं दिनमनु च निशा द्योतमानः प्रकाशं
तिग्मांशोर्नातिशेतां कथमिव सुमहान्भारतीयः प्रकाशः ॥ १०४ ॥