काव्यालङ्कार (आचार्य भामह - भारतीय काव्यशास्त्र एवं अलङ्कार-सिद्धान्त मूल महाग्रन्थ सटीक)

SIXTH PARICCHEDA 183
इभकुम्भनिभे बाला दधुषी कञ्चुकं स्तने ।
'रतिखेदपरिश्रान्ता जहार हृदयं नृणाम् ॥ ४३ ॥
शबलादिभ्योऽतितरां भाति णिङिवाहितो यथा ।
बलाकाः पश्य सुश्रोणि घनाञ्छवलयन्त्यमूः ॥ ४४ ॥
शिशिरासारकणिकासदृशः सेतुगन्धवाट् ।
त्वां वीजयति सुश्रोणि रतिखेदालसेक्षणाम् ॥ ४५ ॥
एवं णिचः प्रयोगस्तु सर्वत्रालंकृतिः परा ।
लिङ्गत्रयोपपन्नं च ताच्छील्यविषयं णिनिम् ॥ ४६ ॥
तस्या हारी स्तनाभोगो वदनं हारि सुन्दरम् ।
हारिणी तनुरत्यन्तं कियन्न हरते मनः ॥ ४७ ॥
ताच्छील्यादिषु चेष्यन्ते सर्व एव तृनादयः ।
विशेषेण च तत्रेष्टा युच्कुरज्वरजिष्णवः ॥ ४८ ॥
क्तिन्नन्तं च प्रयुञ्जीत संगतिः संहतिर्यथा ।
शाकारौ जागुरिष्टौ च जागर्या जागरा यथा ॥ ४९ ॥
उपासनेति च युचं नित्यमासेः प्रयोजयेन् ।
ल्युटं च कर्तृविषयं देवनो रमणो यथा ॥ ५० ॥
अणन्तादपि ङीबिष्टो लक्ष्मीः पौरन्दरी यथा ।
अब्महारजनाल्लाक्षारोचनाभ्यां तथा च ठक् ॥ ५१ ॥
ङ्मतुविष्टं च कुमुदाद्यथेयं भूः कुमुद्वती ।
ठक् चापि तेन जयतीत्याक्षिकः शास्त्रिको यथा ॥ ५२ ॥
हितप्रकरणे णं च सर्वशब्दात् प्रयुञ्जते ।
ततश्छमिष्टथा च यथा सार्वः सर्वीय इत्यपि ॥ ५३ ॥