कथासरित्सागर : द्वितीय खण्ड (लम्बक ६ से १८)

उपेत्य पृष्ट्वा वृत्तान्तं सम्भ्रमात् सोऽपि मूषकः।
पारावतपतेः पाशान् सानुगस्याच्छिनत् सुहृद् ॥७०॥
छिन्नपाशस्तमामन्त्र्य मूषकं वचनेः प्रियैः।
चित्रग्रीवः समुत्पत्य ययौ सोऽनुचरैः सह ॥७१॥
अन्वागतः स काकोऽत्र लघुपाती विलोक्य तत्।
बिलप्रविष्टं तद्द्वारमागत्योवाच मूषकम् ॥७२॥
लघुपातीति काकोऽहं दृष्ट्वा त्वां मित्रवत्सलम्।
मित्रत्वाय वृणोमीदृग्विषदुद्धरणक्षमम् ॥७३॥
तच्छ्रुत्वाऽभ्यन्तराद्दृष्ट्वा मूषकस्तं स वायसम्।
जगाद गच्छ का मैत्री भक्ष्यभक्षकयोरिति ॥७४॥
तत स वायसोऽप्यावीच्छान्तं भुक्ते मम त्वयि।
तृप्तिः क्षण स्यान्मित्रं तु शश्वज्जीवितरक्षणम् ॥७५॥
इत्याद्युक्त्वा सशपथं कृत्वादश्वासं च तेन सः।
निर्गतेनाकरोत्सख्यमाशुना सह वायसः ॥७६॥
स मांसपक्षीरान्नेपीदास क्षालिकजानपि।
एकत्र सह भुञ्जातौ तस्थातुस्तावूभी सुखम् ॥७७॥
एकदा स च काकस्तं मित्रं मूषकमब्रवीत्।
इतोऽविदूरे मित्रास्ति वनमध्यगता नदी ॥७८॥
तस्यां मन्थरको नाम कूर्माऽस्ति सुहृन्मम।
तदहं यामि तत्स्थानं सुप्रापामिषभाजनम् ॥७९॥
कृच्छ्रात्प्राप्य इहाहारो नित्यं व्याधभयं च मे।
इत्युक्तवन्तं तं काकं मूषकोऽपि जगाद सः ॥८०॥
: सहव तर्हि वह्स्यामो नय तत्रैव मामपि।
ममाप्यस्तीह निर्वेदो यस्य सत्रव तं च ते ॥८१॥
इति वादिनमादाय चञ्च्वा तं स हिरण्यकम्।
सप्रभा लघुपाती तद्ययौ वननदीतटम् ॥८२॥
मिलित्वा सह कूर्मेण तेन मन्थरेण च।
कृतातिथ्येन मित्रण स तस्थौ मूषकन्वितः ॥८३॥
शशंस च कूर्माय तस्मै स्वागमकारणम्।
हिरण्यकप्रवृत्तान्तप्रयुक्तं वायः शशंस च ॥८४॥