कथासरित्सागर : प्रथम खण्ड (लम्बक १ से ५)

५६० कथासरित्सागर
इत्यवस्थोचितं तस्य तत्तच्चिन्तयतस्तदा ।
विप्रसूनोस्तरुस्कन्धे दिनं तत्पर्यहीयत ॥१२५॥
सायं च सवतंस्तस्मिन् स महाविहगान् बहून् ।
वनवृक्षां प्रविशतः शब्दापूरितदिगन्तरान् ॥१२६॥
अपश्यत् पृथुसत्पक्षवातधूतानवोर्मिभिः ।
गुहाम् परिचयप्रीत्या कृतप्रत्युद्गमानिव ॥१२७॥
तत शाखाविलीनानां रा तेषां पक्षिणां मिथः ।
मनुष्यवाचा संलापं पत्रोच्छेच्छ्रिताञ्च्छृणोत् ॥१२८॥
कश्चिद् द्वीपान्तरं कश्चिद् गिरि कश्चिद् दिगन्तरम् ।
तदहश्चरणस्थानमर्चं समवर्णयत् ॥१२९॥
एकश्च वृद्धविहगस्तयां मध्यादभाषत ।
अहं विहर्तुं कनकपुरीमद्य गतोऽभवम् ॥१३०॥
प्रात पुनश्च तत्रैव गन्तास्मि भरित गुहाम् ।
क्षमावहेन शोण्यो म पितूरगमनेन हि ॥१३१॥
दृश्यवाण्णुपुत्त्यासाग्रदुदेनास्य पक्षिणः ।
वधमा सान्त्वनाप मन् पक्षिम्वो व्यचिन्तयत् ॥१३२॥
न्ष्टिया मामयब मगरी तत्प्राप्य माययम म ।
उपाय गमहापाया विम्गो वाहनीकृत ॥१३३॥
इत्यालोच्य धनरदस्य तस्य गृध्यस्य पक्षिण ।
पुच्छानान्तर गोप्य गस्तित्वा व्यनीयत ॥१३४॥
प्रातश्चतत्रागाध गभणाग्रय पक्षिणु।
ग क्त्वा र्गन्ताम्यकान्ताशा विविपया ॥१३५॥
दशास्यन् यन् पूरा गविम्यसमधितम्।
शणान्तथ्यकनकपुरी सा पक्षि गुत ॥१३६॥
तथोद्यानान्तर तत्सिप्ररहि विमुक्तम् ।
ग सच्छित्वा निभृत सन्त गुप्तन्वागात् ॥१३७॥
भाग्येष च गन्ताच्छादाद् भार्या त ग ।
स गुताश्चन्तश्च कश्चित् त्त याचितो ॥१३८॥
गत्वा नगर च सर्ववृत्तान्तमैक्षत ।
गोपूपुर इन्दोत्र व षष्ट दमानीता ॥१३९॥