कर्पूरमञ्जरी (महाकवि राजशेखर - प्राकृत सट्टक एवं सान्वय हिन्दी व्याख्या)

द्वितीयं जवनिकान्तरम् ४७
चित्ते पप्फुट्ठदि ण खुट्टदि सा गुणेसुं
सेज्जाए लुट्ठदि विसप्पदि दिक्कहेसुं ।
घोलम्मि वट्टदि पअट्टदि कव्वबन्धे
झाणे ण तुट्ठदि चिरं तरुणी तरट्ठी ॥ ४ ॥
अवि अ,—
जे तीअ तिक्खचलचक्खुत्तिहायदिट्ठा
ते कामचन्दमहुपंचममारणिज्जा ।
जेसुं पुणो णिवडिआ सअला वि दिट्ठी
वट्टन्ति ते तिलजलंजलिदाणजोग्गा ॥ ५ ॥
( सम्मरणमिव । ) अवि अ,—
अग्गम्मि भिंगसरणी घअणस्स तीए
मज्झे पुणो घडिददुद्धतरंगमाला ।
चित्ते प्रस्फुटति न क्षीयते सा गुणेषु
शय्यायां लुटति विसर्पति दिक्पुरेषु ।
वचने वर्तते प्रवर्तते काव्यबन्धे
ध्याने न त्रुट्यति चिरं तरुणी तरलाक्षी ॥
अपि च,—
ये तया तीक्ष्णचञ्चच्चक्षुस्त्रिभागदृष्टा-
स्ते कामचन्द्रमधुपञ्चममारणीयाः ।
येषु पुनर्निपतिता सकलाऽपि दृष्टि-
र्वर्तन्ते ते तिलजलाञ्जलिदानयोग्याः ॥
मधुरेशन्न । स्मृतिश्चाप्युक्तम् ।
अपि च,—
अग्रे भृङ्गसरणिर्वदनयोस्तस्या
मध्ये पुनः घटितदुग्धतरङ्गमाला ।