जैमिनीय ब्राह्मण (सामवेद का प्राचीनतम गूढ़ ब्राह्मण ग्रन्थ - सरस्वती विहार संस्करण)

२४ ] जैमिनीयब्राह्मणम् [ १.८४
फाल्गुन्य् अविद् भवत् । स यं कामयेत पापीयान् स्याद् इति
कृष्णम् अस्य पवित्रे ऽप्यस्येत् पापीयान् एव भवति । अथ यं
कामयेत नार्वाङ् न परस् स्याद् इति धूम्रम् अस्य पवित्रे ऽप्यस्येन्
नैवार्वाङ् न परो भवति । अथ यं कामयेत श्रेयान् स्याद् रुचम्
अश्नुवीतेति१ फाल्गुनम् अस्य पवित्रं कुर्याच् श्रेयान् एव भवति
रुचम् अश्नुते ॥
अस्ति हि तन्नाप्यू आदित्यस्य न्यक्तम् । तद् अन्तर्वेद्य् अवहृत्य
संमार्ष्टि वसवस् त्वा संमृजन्तु गायत्रेण छन्दसा ॥ रुद्रास् त्वा संमृजन्तु
त्रैष्टुभेन छन्दसा ॥ आदित्यास् त्वा संमृजन्तु जागतेन छन्दसा इति ॥
तद् उदीचीनदशं पवित्रवत्या वितनोति पवित्रं ते विततं ब्रह्मणस् पते
इति समष्ट्यै । तपोष् पवित्रं विततं दिवस् पदे इति स्वर्गकामस्य ।
अरूरुचद् उपसः पृश्निर अग्रयुः२ इति प्रजाकामस्य । सर्वोभिर् एव
वितनुयाद् एतेषां सर्वेषां कामानाम् उपाप्त्यै ॥
राजानम् आनयति । तम् अभिमन्त्रयते स पवस्व सुधामा देवानाम्
अभि प्रियाणि धाम ॥ त्रिद् देवेभ्यो ऽपववास् त्रिर् आदित्येभ्यस् त्रिर्
अङ्गिरोभ्यः ॥ येन सूर्येण ब्रह्मणा बृहस्पतये ऽपवथास् तेन मह्यं पवस्व ॥
सं नः पवस्व शं गवे शं जनाय शम् अर्वते ।
शं राजन्न् ओषधीभ्यः ॥
इति । शम् एवोद्गात्रे भवति शं यजमानाय शं प्रजाभ्यः ॥
[L2