भुशुण्डि रामायण (काकभुशुण्डि एवं गरुड़ संवाद - पूर्वखण्ड सविस्तार व्याख्या)

• १६९ -

राम रामेति जल्पन्ती श्रीपते राघवेति च ।
जगद्भर्तास्तु मे भर्ता काङ्क्षन्तीति मुहुर्मुहुः ॥ ४४ ॥
वयोऽन्वितापि न तरां चक मे प्राकृतं नरम् ।
वरचिन्तातुरौ दृष्ट्वा पितरावभिकाङ्क्षती ॥ ४५ ॥
साक्षाल्लक्ष्मीपति कान्तं स्वभावादेव तत्त्ववित् ।
अथ तस्याः पिता चक्रे काले पाणिग्रहोत्सवम् ॥ ४६ ॥
सुपर्वाख्येन विप्रेण भार्गवेण निरायुषा ।
विवाह्य विधिवत्तां तु कन्यकां नन्दशर्मणः ॥ ४७ ॥
पथि स्वसदनं गच्छन् दष्टः कृष्णाहिना मृतः ।
सा सुन्दरी तथा वीक्ष्य तमुक्तक्रान्तासुमातुरा ॥ ४८ ॥
अनुगन्तुं मतिं चक्रे तावदाहान्तरिक्षगीः ।
अलं शोकेन ते तन्वि नासौ भर्ता तवात्मनः ॥ ४९ ॥
भज श्रीरामचरणं त्वं जीवस्व म्रियस्व मा ।
यावदायुः प्रर्वतस्व साधुभिः सेविते पथि ॥ ५० ॥
भजन्ती परया भक्त्या स्वात्मभर्तारमच्युतम् ।
इति श्रुत्वा व्योमगिरं संनिवृत्ताभवत्ततः ॥ ५१ ॥
पत्युस्तस्यानुगमनात् सुभगा भजनोत्सुका ।
विलप्य लोकरीत्या सा मृतं भर्तारमादरात् ॥ ५२ ॥
आनीता स्वपितुर्गेहं भ्रातृभिः पुनरेव सा ।
तत्रस्था सा रामं भेजे प्रेम्णा लोकोत्तरेण च ॥ ५३ ॥
उपदिष्टा नारदेन वैष्णवप्रवरेण सा ।
षडक्षरं राममन्त्रमुपासांचक्र उच्चकैः ॥ ५४ ॥
वैष्णवं कर्म कुर्वाणा तत्सेवौपायिकं भृशम् ।
कायेन मनसा वाचा चक्रे सा वैष्णवं तपः ॥ ५५ ॥
तीर्थेष्व्वायतनेष्वन्येष्वतिपुण्यतमेषु च ।
कुर्वंती विविधां भक्तिं चचारसुभगाह्वया ॥ ५६ ॥
वैष्णवाख्येन तपसा शोषयामास सा तनुम् ।
सदाचाररता भक्ता विशुद्धहृदया च सा ॥ ५७ ॥
भक्त्या वशीकृत्य रामं वर्तमाना शुभे पथि ।
कदाचित्स्वप्नमध्ये सा ददर्श निजवल्लभम् ॥ ५८ ॥
रामं सहजया युक्तं प्रमोदवनमध्यगम् ।
नवीननीलमेघाभं पीताम्बरसमुज्ज्वलम् ॥ ५९ ॥
२२