भुशुण्डि रामायण (काकभुशुण्डि एवं गरुड़ संवाद - पूर्वखण्ड सविस्तार व्याख्या)

– १०५ –
सप्तत्रिंशोऽध्यायः
पुरुष उवाच
ये मज्जनं करिष्यन्ति तव प्रेममये जले ।
तेषां रामपदाम्भोजे भवित्री रतिरुत्तमा ॥ १ ॥
गच्छ त्वं रामनगरीमयोध्याख्यां शुभान्विताम् ।
पावयन्ती शुभान् देशान् निजवारिसमीरणी ॥ २ ॥
गङ्गया सह भूपस्त्वं लवणोद गमिष्यसि ।
ब्रह्माण्डाधारवासिन्या बिरजायाः शुभं जलम् ॥ ३ ॥
एकीकृत्य निजैस्तोयैर्गमिष्यसि महीतलम् ।
उपरिस्थमहाव्योमब्रह्माण्डद्वारमार्गतः ॥ ४ ॥
ब्रह्मलोकं समागत्य ब्रह्माणं स्नपयिष्यसि ।
तपोलोके सतीर्मातृस्तापसान् सिद्धपुङ्गवान् ॥ ५ ॥
१पावयित्वा पितॄन् सर्वान् जनलोकमुपैष्यसि ।
जनलोके पावयित्वा तत्रस्थान् देवतागणान् ॥ ६ ॥
महर्लोके ध्रुवस्थाने पूजितौत्तानपादिना ।
सप्तर्षिमण्डले भूयो वन्दिता तैर्मुनीश्वरैः ॥ ७ ॥
अरुन्धत्या स्तुता चैव स्तुत्वाचत्वमरुन्धतीम् ।
परस्परं सुखंभूपस्तत्र नित्यं करिष्यथः ॥ ८ ॥
ततः स्वर्लोकमागत्य देवैर्देवीभिरीडिता ।
पूजिता देवराजेन भुवर्लोकमुपैष्यसि ॥ ९ ॥
तत्र दिव्यैर्देवगणैः सिद्धविद्याधरोरगैः ।
पूजिता संस्तुता चैव भूर्लोकं प्लावयिष्यसि ॥ १० ॥
दिव्ये हिमालयवने विचरन्ती समंततः ।
आश्रमान् मुनिवर्याणां विशेषात्प्लावयिष्यसि ॥ ११ ॥
दिव्यवर्षसहस्रं तु विशिष्टेन तपस्विना ।
आराधिता ततो देवि मर्त्यलोकमुपैष्यसि ॥ १२ ॥
अयोध्यानगरे रम्ये तव वासो भविष्यति ।
नित्य संनिहिता तत्र कामान् सम्पूरयिष्यसि ॥ १३ ॥
इद ते कार्यमुच्छिष्ट स्थानं चैव शुभान्वितम् ।
आविर्भावस्तव सदा शुभाय धरणीतले ॥ १४ ॥
नृणां श्रीरामभक्तानां विशुद्धमनसां सताम् ।
अन्येषां चापि लोकानां पावनी त्वं सदा मता ॥ १५ ॥
१. इतः परं यावत् नास्ति—बड़ौ० ( तत्रलिखितं ६०-६१ मूल पुस्तकेनास्तीति )