भक्त नरसिंह मेहता: जीवन एवं पद (वैष्णव जन तो तेने कहिये - गुजराती से हिन्दी रूपान्तरण)

साहित्य साधनेच्या मार्गात १५
२) भक्त प्रहलादने कारणे कृष्णजी, वास पुरयो तमे काष्ठ माहे,
भक्त उगारियो असुरने मारियो, भक्तवच्छल-बिरद वेद गायो.
३) दौपदि कारणे धाया 'हरि' पसमसी, पूरियां चीर अनेक जाते
राखिये लाज ए कार्य छे तम तणुं, येलपण नाणशो आणि वाते.
४) कुंवर बाईना कोड तो पूरजो, जगत माहे जस तारो थाशे
नरसियाच्या स्वामी आज आवो न तो आद्य नी अंतनी लाण जशे
या वेळी विठ्ठला लौकर मदतीला धावा कदाचित नागर जातीत
१) माझें हसें होईल. यापूर्वी अनेक भक्तांना तूं संकटमुक्त केले आहेस. तुला सोडून मी
कुणाचे ध्यान करूं ?
२) हे कृष्णा, भक्त प्रल्हादासाठी तूं खांभात (लाकडांच्या) अवतरलास. भक्ताला सोडवलंस,
राक्षसाला मारलंस. तुझे 'भक्त वत्सल ब्रीद' आहे असे वेद म्हणतात.
३) द्रौपदीसाठी तूं लगबगीने धावलास, आणि तिला अनेक प्रकारची वस्त्रे पुरवलीस.
माझी लाज राख हे कार्य तुझे आहे (तुझ्या भरवशावर आहे) सर्व काही ठीक झाले पाहिजे.
४) कुंवरबाईचे लाड तूं पुरव. नरसिंहाच्या स्वामी, आज ये, नाहीतर प्रथमपासून शेवटपर्यंत
फजिती होईल.
या प्रसंगी राधेने कृष्णाला अडवू नये म्हणून नरसिंह तिची पण प्रार्थना करतात. नागर
असल्यामुळे एक युक्ती पण आजमावत आहेत. जसे
" भणे नरसैंयो मेल मम नायने
निकवशे कादव कोने धोतां "
(माझ्या नाथाला (कृष्णाला) पाठवून दे, नरसिंह म्हणतात, घर धुवायला घेतले की चिखल
निघतो )
नरसिंहाचा स्पष्ट आशय असा की राधेने कृष्णाबरोबर नानातऱ्हेचे विलास केले आहेत.
नरसिंह ते सारे गौप्य, उघड्या वर आणतोय. !
हुंडी च्या ४ थ्या पदांत आपण 'हुंडी' लिहून देण्याचे साहस केले - त्याचे वर्णन करताना
म्हणतात -
“न काळजो वणज में कीधो छे वीठला,
राखशो शरम्, तो लाज रहेशे
जो हुंडी पाछी फरीने आवशे