आत्मतत्त्वविवेक / बौद्धधिक्कार (उदयनाचार्य - महामहोपाध्याय पं. केदारनाथ त्रिपाठी सविस्तार हिन्दी व्याख्या सहित)

४७६ आत्मतत्त्वविवेके
आ० त० वि० पृ० १५७—मिथ सम्भिन्नाकारा---
पररूप स्वरूपेण
प्र० वा० स्वा० अ० प० श्लो० ६८
आ० त० वि० पृ० १५८
एकप्रत्यवमर्शस्य हेतुत्वाद्धीरभेदिनी ।
एकधीहेतुभावेन व्यक्तीनामप्यभिन्नता ॥
प्र० वा० स्वा० अ० परि० श्लो० १०९
आ० त० वि० पृ० १६७
न याति न च तत्रासीत्
प्र० वा० स्वा० अ० परि० श्लो० १५२
आ० त० वि० पृ० १७०—नापि ज्ञानतो बाधकम्
न तस्माज्जातिसिद्धिरध्यक्षात्
नाप्यनुमानात्
शब्दैस्तावन्मुख्यमाख्यायतेऽर्थ
ज्ञा० मि० नि० अपोहप्रकरणम् पृ० २२१–२०२
आ० त० वि० पृ० १७४
धर्मस्य कस्यचिदपि वस्तुनि मानसिद्धा ।
ज्ञा० मि० नि० पृ० ८९
रत्नकीर्तिनि० पृ० ८८
आ० त० वि० पृ० १७६—तस्माच्छब्दैः कि वाच्यम्
यदा तु शब्दै कि वाच्यमित्यनुयोग तदा ।
ज्ञा० मि० नि० अपोहप्रकरणम् पृ० २३२
आ० त० वि० पृ० १७८—सहोपलम्भनियम
दर्शनोपाधिरहितस्याग्रहात् तद्ग्रहे ग्रहात् ।
दर्शन नीलनिर्भास नार्थो बाह्योऽस्ति केवलम् ॥
प्र० वा० प्र० परि० श्लो० ३३५
सहोपलम्भनियमादभेदो नीलतद्धियो
ज्ञा० मि० नि० पृ० ५६९
आ० त० वि० पृ० १७९–१८०—बाह्यस्यैव विरुद्धधर्माध्यासादूभयम्
र० की० नि० चित्राद्वैतप्रकाशवादः पृ० १३६