अणुभाष्य (महाप्रभु वल्लभाचार्य - शुद्धाद्वैत वेदान्त ब्रह्मसूत्र महाभाष्य प्रकाश टीका सहित)

भाष्यप्रकाश-रश्मि-परिवृंहितम् । ६६९
भाष्यप्रकाशः।
निहितं तदजानाना इति। एषा अजानतीनां प्रजानां सर्वदा गतिरस्य दहराकाशस्य ब्रह्मतां गम-
यति। परस्य ब्रह्मणोऽन्तरात्मतयाऽवस्थितस्य स्वस्मिन् वर्तमानाभिः प्रजाभिरवेदनमन्तर्यामिब्रा-
ह्मणे दृष्टम्। य आत्मनि तिष्ठन्नात्मनोऽन्तरो यमात्मा न वेद यस्यात्मा शरीरं य आत्मानमन्तरो
यमयतीत्येवं गतेर्ब्रह्मपरत्वे दृष्टं लिङ्गं च द्विधा व्याचक्षुः।
मध्वाचार्यास्तु, उत्तरेभ्य इत्यस्य, 'एष आत्माऽपहतपाप्मा सोऽन्वेष्टव्यः स विजिज्ञासि-
तव्यः' इत्युत्तरप्रकरणस्थां श्रुतिं हेतुबोधकत्वेनोपन्यस्य, गतिशब्दादिसूत्रे दहरप्रकरणस्थयोर्गतिशब्द-
योरग्रिमसूत्रस्थधृत्यादेश्च पृथग्हेतुत्वमाहुः। तत्र पूर्वप्रकरणस्थहेतूननादृत्य वादकवलितानां हेतूनां
पूर्वं किमर्थमादरस्तैर्दहरस्य परमात्मत्वसिद्धौ च किमर्थं सूत्रान्तरप्रणयनं तेषां निर्विवादत्वे
वा, इतरपरामर्शादिसूत्राणां किमर्थमारम्भ इति चिन्त्यम्।
यदपि जयतीर्थः। 'यो वेद निहितं गुहायाम्' 'तस्यान्ते सुषिरं ५ सूक्ष्मम्' 'हृद्येष आत्मा'
इति श्रुतिभिर्ब्रह्माकाशजीवेषु साधारणस्य हृदयपद्मस्थत्वलिङ्गस्य भगवति समन्वयप्रतिपादनादस्ति
शास्त्रादिसंगतिरित्याह। तत्रापि सूत्रकृता दहरपदोच्चारणाद्दहरत्वेन पक्षत्वं बोध्यते। न तु हृत्पद्मस्थ-
त्वेनेति तस्य विचारविषयत्वमेव