अणुभाष्य (महाप्रभु वल्लभाचार्य - शुद्धाद्वैत वेदान्त ब्रह्मसूत्र महाभाष्य प्रकाश टीका सहित)

भाष्यप्रकाश-रश्मि-परिवृंहितम् । १०९
एक आत्मनः शरीरे भावात् ॥ ५३ ॥
उक्तेऽर्थे श्रुत्यन्तरसम्मतिमप्याह । एके शाखिनस्तैत्तिरीयाः, शरीरे भक्त-
शरीरे हृद्याकाश इति यावत्, तत्र आत्मनो भगवतो भावादाविर्भावात् तेन
सह सर्वकामोपभोगं वदन्तीं श्रुतिं पठन्ति 'सत्यं ज्ञानमनन्तं ब्रह्म यो वेद
निहितं गुहायां परमे व्योमन् सोऽश्नुते सर्वान् कामान् सह ब्रह्मणा विपश्चिते'ति ।
अत्रोपक्रमे 'ब्रह्मविदाप्नोति पर'मिति श्रुतिरक्षरब्रह्मविदः परब्रह्मप्राप्तिं सामान्यत
उक्त्वा, विशेषतः कथनार्थं 'तदेषाऽभ्युक्ते'तिवाक्यं तद्ब्रह्मप्रतिपाद्यत्वेनाभिसु-
स्वीकुर्वत्येषा वक्ष्यमाणा ऋक् परब्रह्मविद्विषयिरोक्त्युक्तवैवंमुक्तवती 'सत्यं ज्ञान'मिति ।
परब्रह्मस्वरूपमनुभवैकवेद्यम्, न शब्दादिभिर्वेद्यमिति ज्ञापनाय स्वयं तत्स्वरूप-
प्रतिपादिकाप्यन्यमुखेनोक्तवती । अत्र ब्रह्मणा सह सर्वकामोपभोग उक्त इत्ये-
तदेकवाक्यतया 'सर्वेषु लोकेषु कामचारो भवती'ति श्रुतेरप्युक्त एवार्थो
भाष्यप्रकाशः ।
एक आत्मनः शरीरे भावात् ॥ ५३ ॥ सूत्रप्रयोजनमुक्त्वा व्याकुर्वन्ति एके इत्यादि ।
भाष्यमत्र निगदव्याख्यातम् । एवमनेनाधिकरणेनाविहितभक्तिरूपस्य सर्वात्मभावस्य स्वरूपं तस्य
सर्वेभ्यः साधनेभ्य उत्कृष्टत्वं तत्फलं च निर्धारितम् ।
शाङ्करे भास्करीये च भाष्ये इदं नवसूत्रमेकमधिकरणम् । तत्र चाग्निरहस्ये, 'नैव वा
इदमग्रे सदासी'दित्यस्मिन् ब्राह्मणे मनोऽधिकृत्य, 'षट्त्रिंशतं सहस्राण्यपश्यदात्मनोऽग्नीनर्कान्म-
रश्मिः ।
एक आत्मनः शरीरे भावात् ॥ ५३ ॥ निगदेति । भक्तशरीर इति । ननु भक्तेति
विशेषणं कुतो लब्धमिति चेत् । शृणु । 'ब्रह्मविदाप्नोति पर' मित्यत्र ब्रह्मविद्भक्त्या परमाप्नोतीति भाष्येऽ-
र्थादुक्तप्राय इति । भक्तेर्ज्ञानव्यापारत्वात् । 'अकृश'मिति विशेषणं षोडशाधिकरणया नोक्तं तथापि ज्ञेयम् ।
पूर्णसाधनत्वात् । तथा च सुबोधिनी-'अकृश'मिति ज्ञानम् । पूर्णत्वात् । अन्येषां परिच्छेदरूपत्वात् ।
अनेन पूर्णमेव ज्ञानं साधनमिति'ति । न चात्र नेदं विशेषणमिति वाच्यम् । प्रभासलीलायाम'प्यपा-
श्रितार्भकाश्रत्थ'मिति विशेषणे पूर्वाधिकरणोपान्ते ऐश्वर्याद्विष्टस्य कर्तुमकर्तुमन्यथाकर्तुं समर्थत्वेनो-
पदेशाभावादासुरव्यामोहलीलोपयोगात् । एवं निगदव्याख्यातमित्यर्थः । निर्धारितमिति ।
प्रमाणं 'तन्निर्धारणा नियमस्तद्दृष्टेः पृथग्घ्यप्रतिबन्धः फल'मित्यधिकरणे । साधनं प्रदानवत्सूत्र उक्तमिति
सर्वं शुभम् । एकेति । उक्तोर्थ एव, नान्यः, विकल्पापत्तेरित्यर्थः । विकल्पस्त्वेकवाक्यताभाव इति
भावः । नन्वग्निरहस्योक्तसम्पादिकाग्नीनां क्रियामयत्वं प्रकरणाद्भविष्यति, न ज्ञानमयत्वमिति चेत् ।
तत्राहूः शाङ्कर इत्यादि । श्रुत्यर्थस्तु-नैव वा इदमग्रुत्पत्तेः पूर्वमासीत् । नाप्यसदित्युपक्रम्य मनसः
प्रादुर्भावमुक्त्वा 'तन्मन आत्मानमैक्षते'त्यात्मैक्षणपूर्वकंमग्नीनपश्यदिति मनोऽधिकृत्य आत्मनः
स्वस्य सम्बन्धित्वेन, अग्नीन् किंगूतान् पुरुषाद्युद्रेन हृत्शतवर्षान्तर्गतैः षट्त्रिंशत्सहस्रैरहोरात्रैर्वच्छि-
न्नतया एकस्मिन्नहोरात्रे उत्पन्नसर्वमनोवृत्तिष्वहोरात्रगतैकत्वारोपेण मनोवृत्तीनामसंख्येयानामपि षट्त्रिंश-
त्सहस्रत्वम् । इष्टिकात्वेन च सम्पाद्यन्ते । 'षट्त्रिंशत्सहस्राणी'त्यादिना । मन एव स्ववृत्तिरूपान् अग्नीन्
अर्कान् ऋक्पूजायां अर्च्यान् । अत एव मनोविकारान् । मनश्चितः मनसा चीयन्ते सम्पाद्यन्ते इति
१. उक्त्वा तामिति पाठः। २. शब्दाद्यवेद्यम् । 1945
५२ ब्र० सू० २०