अनङ्गरङ्ग (महाकवि कल्याणमल्ल - कामशास्त्र एवं रति-प्रयोग संस्कृत मूल पाठ)

27
कुर्यादाद्यां$^1$ पुरुषवच्चेष्टां तत्पुरुषायितम् ॥ ३१ ॥
असमाप्तसुखा कान्तं हन्ति हस्तं धुनोति च ।
उत्थितुं न ददात्येव विधत्ते वा पतिक्रियाम् ॥ ३२ ॥
कन्यकां हरिणीं स्थूलां नवपुष्पां सुदुर्वलाम् ।
गर्भिणीं$^2$ नवसूतां वा न युञ्ज्यात्पुरुषायिते ॥ ३३ ॥
चारुयौवनसंपन्ना तन्वी श्रमविवर्जिता ।
जितव्रीडानुक्ता च शस्ता नारी नरायिते ॥ ३४ ॥
विलोक्य श्रमयुक्तां तां पातयेच्छयने सुधीः ।
संपुटं घटयेच्चैव विसृष्टिसमये ततः ॥ ३४ ॥
मुहुः स्वजघनाश्लेषः सीत्कारो वीतलज्जता ।
हिंकारः श्वसितं नार्याः सुखसांनिध्यसूचकम् ॥ ३६ ॥
मूर्च्छना मीलनं चाक्ष्णोश्च्युतिकालस्य लक्षणम् ।
सर्वमेतत्परिज्ञाय साधयेत्स्वसुखं ततः ॥ ३७ ॥
अङ्गस्वेदः श्लथत्वं च केशवस्त्रादिसंवृतिः ।
जाते च्युतिसुखे नार्या विरामेच्छा च जायते ॥ ३८ ॥
अन्यासक्रमनाश्चिरं नरवरो रामां रते सत्वरां
ज्ञात्वा तन्मनसोदयं क्षणमथो मन्दं समान्दोलयन् ।
अन्ते जातसुखामवेत्य विसृजेद्बीजं निजं तत्परं
तिष्ठेत्तां परिरभ्य भावकथनैनोदयन्ते यावन्मदः ॥ ३६ ॥
इत्थं या च्युतिसौख्यहेतुकामितुर्वश्यं$^3$ गता कामिनी
सा यावन्मरणं निजैर्धनजनप्राणैर्न तं मुञ्चति ।
यस्त्वेवं सुखसाधनैकानिपुणो वश्यायसा (?) प्रेक्षते$^4$

$^1$ V कुर्याद्द्यात्त. $^2$ V गुर्विणीं.
$^3$ V याऽतिहिसौख्यहेतुकमितिवश्यं. $^4$ V वश्याय चापेक्षते.