अभिधर्मकोश एवं भाष्य (आचार्य वसुबन्धु - स्फुटार्था व्याख्या सहित सम्पूर्ण बौद्ध दर्शन महाकोश)

निर्देशः ] प्रथमं कोशस्थानम् १३
इदं तु शास्त्रं कथमभिधर्मकोशम् ?
तस्यार्थतोऽस्मिन् समनुप्रवेशात्
स चाश्रयोऽस्येत्यभिधर्मकोशम् ॥ २ ॥
स हि शास्त्रसंज्ञकोऽभिधर्म एतस्मिन्नर्थतो यथाप्रधानमन्तर्भूत इत्येत-
च्छास्त्रं तस्य कोशस्थानीयं भवति ।
अथवा—सोऽभिधर्म एतस्याश्रयभूतः शास्त्रस्य, ततो ह्येतन्निराकृष्टम्,
अतः स एवास्याभिधर्मः कोश इत्येतच्छास्त्रमभिधर्मकोशम् ॥ २ ॥
प्रादयः' ( पा० सू० २. २. १८ ) इति तत्पुरुषसमासः । ननु च “लक्षणेनाभिप्रती
आभिमुख्ये” ( पा० सू० २.१.१४ ) इत्यव्ययीभावः प्राप्नोति ? यदा ह्यभि-
लक्षणेन सह समस्यते तदाव्ययीभावः, तद्यथा—अभ्यग्नि शलभाः पतन्ति,
शलभपतनमग्निना लक्ष्यते, सोऽग्निरस्य लक्षणम् । न त्वयं धर्मोऽन्यस्य
लक्षणम्, किं तर्हि ? लक्ष्यः; स्वयमेवाभिमुख्यात् । शास्त्रार्थोऽपि सांकेतिको-
ऽभिधर्मः प्रापणाय अभिद्योतनाय वा निर्वाणं धर्मलक्षणं वा प्रत्युपनिप-
द्भावेनाभिमुखः, किमङ्ग पारमार्थिक इति ! ----------------न्तेनाभिधर्म इति
सिद्धं भवति ।
उक्तो ह्यभिधर्म इति । स्वभावप्रभेदनिर्वचनतोऽवयवार्थोऽवबुद्धः । समु-
दायार्थस्तु न तावदित्यतः समुदायार्थं पृच्छति—इदं तु शास्त्रं कथमभिधर्म-
कोशम् इति ।
“तस्यार्थतोऽस्मिन्” इति । तस्याभिधर्मसंज्ञकस्य शास्त्रस्यानन्तरोक्तत्वाद्
ग्रहणम् । अर्थत इति । न व्यञ्जनत इति । अर्थतोऽयमनुप्रवेशो न साकल्येन,
तस्माद् । यथाप्रधानमित्यव्ययीभावः । अन्तर्भूतः प्रविष्टः । इति एतच्छास्त्रं मदीयं
तस्य अर्थस्य कोशस्थानीयं भवति कोशसदृशम् । एतस्मिन्नर्थे षष्ठीतत्पुरुष-
समासः—अभिधर्मस्य कोशोऽभिधर्मकोश इति । यत्र ह्यसिः प्रविशति स
तस्य कोशः ।
अथवा—सः अभिधर्मो ज्ञानप्रस्थानादिरेतस्य मदीयस्य शास्त्रस्य आश्रय-
भूतः । ततो ह्यार्षादभिधर्मादेतन्मदीयं शास्त्रं निराकृष्टम् । अर्थत इत्यधिकृतम् ।
अतः स एवास्य अभिधर्मः कोश इत्येतस्मिन्नर्थे बहुव्रीहिसमासः—अभिधर्मः
कोशोऽस्येत्यभिधर्मकोशम् । यतो ह्यसिर्निराकृष्यते स तस्य कोश इति
एतच्छास्त्रमभिधर्मकोशमिति । समुदायार्थोऽप्यस्यावगमित इति सूचयति ॥ २ ॥