उत्तर गीता (आदि गौड़पादाचार्य दीपिका एवं सान्वय हिन्दी टीका)

प्रथमोऽध्यायः । ५
कं च अकं च काके सुखदुःखे, ते अस्य स्त इति काकी
जीवः अविद्याप्रतिबिम्बः, तस्य मुखं मुखस्थानीयं बिम्बभूतं
यद्ब्रह्म, तत्प्रतिपादकं यत् ककारान्तम्, मुखमित्येतत् का-
काक्षिन्यायेन अत्रापि संबध्यते । तथा च शब्दश्लेषः मुख-
भूतककारस्य काकीत्यत्र प्राथमिकककारस्य अन्तम् अन्तिमं
यदक्षरम् अकारात्मकं पञ्चीकृतपञ्चमहाभूतानि तत्कार्याणि
सर्वं विराडित्युच्यते । एतत् स्थूलशरीरमात्मनः । इन्द्रियै-
रर्थोपलब्धिर्जागरितम् । तदुभयाभिमान्यात्मा विश्वः । एत-
त्त्रयम् अकारस्यार्थः । उकारश्चेतनाकृतिः । काकीमुखेत्यत्र
मकारात् परो य उकारः अपञ्चीकृतपञ्चमहाभूतानि तत्कार्यं
सप्तदशकं लिङ्गं हिरण्यगर्भ इत्युच्यते । एतत् सूक्ष्मशरी-
रमात्मनः । करणेषूपसंहृतेषु जागरितसंस्कारजन्यप्रत्ययः स-
विषयः स्वप्नः, तदुभयाभिमानी आत्मा तैजसः । एतत्त्रय-
मुकारस्यार्थः । अत एव उकारश्चेतनाकृतिरित्युक्तम् । चेत-
नाकृतिः चेतनस्य हिरण्यगर्भात्मकतैजसस्य आकृतिः वा-
चकः । मकारस्य — काकीमुखेत्यत्र उकारात्पूर्वमभिहितो यो
मकारः शरीरद्वयकारणमात्माज्ञानं साभासं अव्याकृतमित्यु-
च्यते । तच्च न सत्, नासत्, नापि सदसत् ; न भिन्नम्, ना-
भिन्नम्, नापि भिन्नाभिन्नं कुतश्चित् ; न निरवयवम्, न