सामग्री पर जाएँ
सर्वकोश
वैयाकरण सिद्धान्त कौमुदी (भट्टोजि दीक्षित - बालमनोरमा व तत्त्वबोधिनी टीका सम्पूर्ण पूर्वार्ध)

वैयाकरण सिद्धान्त कौमुदी (भट्टोजि दीक्षित - बालमनोरमा व तत्त्वबोधिनी टीका सम्पूर्ण पूर्वार्ध)

Vaiyakarana Siddhanta Kaumudi of Bhattoji Dikshita with Commentary

भट्टोजि दीक्षित (टीकाकार: वासुदेव दीक्षित एवं ज्ञानेन्द्र सरस्वती) द्वारा

DevanagariHindipublished835 पृष्ठ

पृष्ठ 587, कुल 835 में से

संदर्भ में पढ़ें
पृष्ठ 587

खटम् । दधिकटुकम् । प्रजाकाण्डम् । चेलादिसादृश्येन पुत्रादीनां गर्हा । व्याघ्रादित्वा-
त्समासः । गर्हायां किम् ? परमचेलम् ॥ चीरमुपमानम् ॥६।२।१२७॥ वस्त्रचीरम् ।
कम्बलचीरम् । उपमानं किम् ? परमचीरम् ॥ पललसूपशाकं मिश्रे ॥६।२।१२८॥ घृत-
पललम् । घृतसूपः । घृतशाकम्॥ भक्ष्येण मिश्रीकरणमिति समासः । मिश्रे किम् ? परमपल-
लम् ॥ कूलसूदस्थलकर्षाः संज्ञायाम् ॥६।२।१२९॥ आद्युदात्तास्तत्पुरुषे ॥ दाक्षिकूलम् ।
षाण्डिसूदम् । दाण्डायनस्थलम् । दाक्षिकर्षः । ग्रामसंज्ञा एताः । संज्ञायाम् किम् ? परमकूलम् ।
अकर्मधारये राज्यम् । ६ । २ । १३० ॥ कर्मधारयवर्जिते तत्पुरुषे राज्यमुत्तरपदमाद्युदा-
त्तम् ॥ ब्राह्मणराज्यम् । अकेति किम् ? परमराज्यम् ॥ चेलराज्यादिस्वरादव्ययस्वरः पूर्व-
विप्रतिषेधेन * ॥ कुचेलम् । कुराज्यम् ॥ वर्ग्यादयश्च । ६ । २ । १३१ ॥ अर्जुनवर्ग्यः ।
वासुदेवपक्ष्यः । अकर्मधारय इत्येव । परमवर्ग्यः । वर्गादिर्दिगाद्यन्तर्गणः ।॥ पुत्रः पुम्भ्यः
।६।२।१३२ ॥ पुम्शब्देभ्यः परः पुत्रशब्द आद्युदात्तस्तत्पुरुषे ॥ दाशिपुत्रः । माहिषपुत्रः ।
पुत्रः किम् ? कौन्टिमातुलः । पुम्भ्यः किम् ? दाक्षीपुत्रः ॥ नाचायंराजर्त्विक्सं-
युक्तज्ञातार्याख्येभ्यः । ६ । २ । १३३ ॥ एभ्यः पुत्रो नाद्युदात्तः ॥ आख्याग्रहणात्पर्या-
याणां तद्विशेषाणां च ग्रहणम् । आचार्यपुत्रः । उपाध्यायपुत्रः । शाकटायनपुत्रः ।
राजपुत्रः । ईश्वरपुत्रः । नन्दपुत्रः । ऋत्विक्पुत्रः । याजकपुत्रः । होतुःपुत्रः । संयुक्ताः
सम्बन्धिनः । श्यालपुत्रः । ज्ञातयो मातापितृसम्बन्धेन बान्धवाः । ज्ञातिपुत्रः । भ्रातृपुत्रः ॥
चूर्णादीन्यप्राणिषष्ठ्याः । ६ । २ । १३४ ॥ एतानि प्राणिभिन्नषष्ठ्यन्तात्पराण्याद्युदात्तानि
तत्पुरुषे ॥ मुद्गचूर्णम् । अप्रेति किम् ? मत्स्यचूर्णम् ॥ षट् च काँण्डादीनि । ६ । २ ।
१३५ ॥ अप्राणिषष्ठ्या आद्युदात्तानि ॥ दर्भकाण्डम् । दर्भचीरम् । तिलपललम् । मुद्गसूपः ।
मूलकशाकम् । नदीकूलम् । षट् किम् ? राजसूदः । अप्रेति किम् ? दत्तकाण्डम् ॥ कुण्डं
वनम् ।६।२।१३६ ॥ कुण्डमाद्युदात्तं वनवाचिनि तत्पुरुषे ॥ दर्भकुण्डम् । कुण्डशब्दोऽत्र
सादृश्ये । वनं किम् ? मृत्कुण्डम् ॥ प्रकृत्या भगालम् । ६ । २ । १३७ ॥ भगालवाच्युत्तरपदं
तत्पुरुषे प्रकृत्या ॥ कुम्भीभगालम् । कुम्भीनदालम् । कुम्भीपालम् । मध्योदात्ता एते । प्रकृत्येत्य-
धिकृतमन्त इति यावत् ॥ शितेर्नित्याऽबह्वज्बहुव्रीहावभसत् । ६ । २ । १३८ ॥ शितेः परं
नित्याबह्वच्कं प्रकृत्या ॥ शितिपादः । शित्यंसः । पादशब्दो वृषादित्वादाद्युदात्तः । अंसशब्दः
प्रत्ययस्य नित्त्वात् । शितेः किम् ? दर्शनीयपादः । अभसत्किम् ? शितिभसत् ।
शितिराद्युदात्तः । पूर्वपदप्रकृतिस्वरापवादोऽयं योगः ॥ गतिकारकोपपदात्कृत् । ६ । २ ।
.१३९ ॥ एभ्यः कृदन्तं प्रकृतिस्वरं स्यात्तत्पुरुषे ॥ प्रकारकः । प्रहरणम् । शोणाधृष्णु,


१ दिगादिषु वर्गे इत्येवमादयो ये पठितास्ते कृतयदन्ता वर्गादयः । २ चूर्ण, करिष, करीष, शाकिन,
शाटक, द्राक्षा, तूल, कुन्दम, दलप, चमसी, चक्रन, चौल । इति चूर्णादिः । ३ काण्ड, चीर, पलल,
सूप, शाक, कूल । इति काण्डादिः ।