वैयाकरण सिद्धान्त कौमुदी (भट्टोजि दीक्षित - बालमनोरमा व तत्त्वबोधिनी टीका सम्पूर्ण पूर्वार्ध)

कारकप्रकरणम् । (१०५)
वा । अन्तिकम् अन्तिकात् अन्तिकेन वा ॥ असत्त्ववचनस्येत्यनुवृत्तेर्नेह-दूरः पन्थाः ॥
षष्ठी शेषे ॥ २।३।५० ॥ कारकप्रातिपदिकार्थव्यतिरिक्तः स्वस्वामिभावादिसंबन्धः शेष-
स्तत्र षष्ठी स्यात् । राज्ञः पुरुषः । कर्मादीनामपि संबन्धमात्रविवक्षायां षष्ठ्येव । सतां
गतम् ॥ सर्पिषो^६ जानीते । मातुः स्मरति । ^७ एधो दकस्योपस्कुरुते । भजे शम्भोश्चरणयोः
फलानां तृप्तः ॥ षष्ठी हेतुप्रयोगे ॥ २।३।२६ ॥ हेतुशब्दप्रयोगे हेतौ द्योत्ये षष्ठी स्यात् ॥
अन्नस्य हेतोर्वसति ॥ सर्वनाम्नस्तृतीया च ॥ २।३।२७ ॥ सर्वनाम्नो हेतुशब्दस्य च प्रयोगे
हेतौ द्योत्ये तृतीया स्यात् षष्ठी च ॥ केन हेतुना वसति । कस्य हेतोः ॥ निमित्तपर्या-
यप्रयोगे सर्वासां प्रायदर्शनम् * ॥ किंनिमित्तं वसति । केन निमित्तेन । कस्मै निमित्ता-
येत्यादि । एवं किं कारणम् को हेतुः किं प्रयोजनमित्यादि । प्रायग्रहणादसर्वनाम्नः
१ शेषश्चोक्तादन्य एव भवतीति प्रागुक्तादनभिहिताधिकारपठितकर्मादितत्तत्कारकविशेषात् प्राति-
पदिकार्थाच्च व्यतिरिक्तः शाब्दबोधे संसर्गमर्यादया भासमानः संसर्गपरपर्यायः स्वस्वामिभावादिः संबन्धः
सर्वैरङ्गीक्रियते इत्यत आह-कारकेत्यादि ॥ 'प्रातिपदिकार्थलिङ्गपरिमाणवचनमात्रे प्रथमा' इत्यादि
प्रथमाप्रकरणोत्तरम् 'अनभिहिताधिकारेऽपि द्वितीयादिविभक्तिरिव 'स्वौजसमौट्' सूत्रक्रमेण कुतो न
विहितवान् इति चिन्त्यम् ॥ २ तत्रेति । तस्य संबन्धत्वेनैव विवक्षायां विशेषणत्वेनैव विवक्षितत्वात्
षष्ठी नतु तस्य विशेष्यत्वादिविवक्षायाम्, विशेष्यत्वेन विवक्षितादिति यावत् । तदेवोक्तं हरिणा-'द्विष्ठोऽ-
प्यसौ परार्थत्वाद् गुणेषु व्यतिरिच्यते । तत्राभिधीयमानश्च प्रधानेऽप्युपयुज्यते ॥' इति ॥
अस्यार्थः-असौ संबन्धः द्विष्ठोऽपि विशेष्यविशेषणोभयनिष्ठोपि परार्थत्वाद् विशेषणार्थत्वात् गुणेषु विशेष-
णतया विवक्षितेषु व्यतिरिच्यते प्रादुर्भूतो भवति । तत्र विशेषणे अभिधीयमानः षष्ठ्यादिना शब्देन
कथ्यमानः प्रधाने विशेष्यतया विवक्षितेऽपि उपयुज्यते उपयोगं करोतीति ॥ ३ राज्ञः पुरुष इति ।
स्वस्वामिभावसंबन्धेन राजन्निष्ठविशेषणतानिरूपितविशेष्यताश्रयः पुरुषः इति बोधः ॥ 'राज्ञः पुरुषः'
इत्यत्र 'राजा विशेषणम्, पुरुषो विशेष्यः' इति भाष्यात् ॥ 'स्वस्वामिभावसंबन्धेन पुरुषनिष्ठविशे-
षणतानिरूपितविशेष्यताश्रयो राजा' इति बोधविवक्षायां तु 'पुरुषस्य राजा' इति भवत्येव ॥ ४ 'कर्मादि-
भ्यो येऽन्येऽर्थाः स शेषः' इति समाधानस्य बाधकम् 'यद्येवं शेषो न प्रकल्पते । न हि कर्मादिभ्यो-
ऽन्येऽर्थाः सन्ति । इह तावत् 'राज्ञः पुरुषः' इति राजा कर्ता पुरुषः संप्रदानम् । तथा
यदेतत् स्वं नाम चतुर्भिरैतत्प्रकारैर्भवति-क्रयणात्पहरणाद्याच्ञायाः विनिमया