वैयाकरण सिद्धान्त कौमुदी (भट्टोजि दीक्षित - बालमनोरमा व तत्त्वबोधिनी टीका सम्पूर्ण पूर्वार्ध)

( ७२ ) सिद्धान्तकौमुद्याम्-
पयसी । पयांसि । पयसा । पयोभ्यामित्यादि ॥ सुपुम् । सुपुंसी । सुपुमांसि ॥ अदः । विभक्तिका-
र्यम् । उत्वमत्वे । अमू । अमूनि । शेषं पुंवत् ।
इति हलन्तनपुंसकलिङ्गप्रकरणम् ।
अथाव्ययप्रकरणम् ।
स्वरादिनिपातमव्ययम् ॥ १ । १ । ३७ ॥ स्वरादयो निपाताश्चाव्ययसंज्ञाः स्युः ॥ स्वर्,
अन्तर्, प्रातर्, पुनर्, सनुतर्, उच्चैस्, नीचैस्, शनैस्, ऋधक्, ऋते, युगपत्, आरात्,
पृथक्, ह्यस्, श्वस्, दिवा, रात्रौ, सायम्, चिरम्, मनाक्, ईषत्, जोषम्, तूष्णीम्, बहिस्,
अवस्, समया, निकषा, स्वयम्, वृथा, नक्तम्, नञ्, हेतौ, इद्धा, अद्धा, सामि, “वत्” (ब्राह्म-
णवत्, क्षत्रियवत्, ) सना, सनत्, सनात्, उपधा, तिरस्, अन्तरा, अन्तरेण, ज्योक्, कम्,
शम्, सहसा, विना, नाना, स्वस्ति, स्वधा, अलम्, वषट्, श्रौषट्, वौषट्, अन्यत्, ( अस्ति )
उपांशु, क्षमा, विहायसा, दोषा, मृषा, मिथ्या, मुधा, पुरा, मिथो, मिथस्, प्रायस्, मुहुस्,
प्रवाहिकम्, प्रवाहिका, आर्यहलम्, अभीक्ष्णम्, साकम्, सार्धम्, नमस्, हिरुक्, धिक्, अम्,
आम्, प्रताम्, प्रशाम्, प्रतान्, मों, माङ् । आकृतिगणोऽयम् ॥ च, वा, ह, अह, एव,
एवम्, नूनम्, शश्वत्, युगपत्, भूयस्, कूपत्, सूपत्, कुवित्, नेत्, चेत्, चण्, कच्चित्, किं-
चित्, यत्र, नह, हन्त, माकिः, माकीम्, नकिः, आकिम्, माङ्, नञ्, यावत्, तावत्, त्वै,
द्वै, न्वै, रै, श्रौषट्, वौषट्, स्वाहा, स्वधा, तुम्, तथाहि, खलु, किल, अथो, अथ, सुष्ठु, स्म,
आदह । “उपसर्गविभक्तिस्वरप्रतिरूपकाश्च ।” ’ ‘ ( अवँदत्तम् । अहंयुः, अस्तिक्षीरा । अ,
आ, इ, ई, उ, ऊ, ए, ऐ, ओ, औ, ’ पशु, शुकम्, यथाकथा