उत्तर गीता (आदि गौड़पादाचार्य दीपिका एवं सान्वय हिन्दी टीका)

६० उत्तरगीतायां
मन्दश्च सप्तमो ह्येष
ध्रुवोऽन्तः स्वर्गलोकतः ।
सूर्यसोमेत्यादि सूर्यादिग्रहनक्षत्रमित्यस्य व्याख्यानम् ।
ध्रुवोऽन्तः स्वर्गलोकतः स्वर्गलोकस्यान्ते ध्रुवो वर्तत इत्यर्थः ॥
एवं कल्पनाफलमाह
हृदये कल्पयन्योगी
तस्मिन्सर्वसुखं लभेत् ॥ ३२ ॥
योगी हृदये एव सूर्यादिग्रहनक्षत्रादीनि कल्पयन् तस्मिन्
हृदि कल्पनाविशेषेण सर्वसुखं लभेत्; तत्तल्लोकगतसुखानि
प्राप्नोतीत्यर्थः ॥
किंच--
हृदयस्य महर्लोकं
जनोलोकं तु कण्ठतः ।
तपोलोकं भ्रुवोर्मध्ये
मूर्ध्नि सत्यं प्रतिष्ठितम् ॥ ३३ ॥
हृदयस्योपरीति शेषः । स्पष्टमन्यत् ॥