उत्तर गीता (आदि गौड़पादाचार्य दीपिका एवं सान्वय हिन्दी टीका)

१४ उत्तरगीतायां
एवं भगवतोक्ते, अक्षरशब्दस्य भगवदभिमतार्थं अजा-
नानः सन् लोकप्रसिद्धवर्णात्मकाक्षरबुद्ध्या वर्णानामक्षरत्वं न
संभवतीत्यभिप्रायेण पृच्छति—
अर्जुन उवाच—
दन्तोष्ठतालुजिह्वाना-
मास्पदं यत्र दृश्यते ।
अक्षरत्वं कुतस्तेषां
क्षरत्वं वर्तते सदा ॥ ५१ ॥
हे भगवन् यत्र वर्णात्मकाक्षरेषु दन्तोष्ठतालुजिह्वानाम्,
उपलक्षणमेतत् कण्ठादीनामष्टानां स्थानानाम्, आस्पदम् आ-
स्पदत्वं दृश्यते प्रत्यक्षमभूयते । 'अकुहविसर्जनीयानां कण्ठः'
इत्यादिना श्रूयते च । तथा च तेषां वर्णानाम् अक्षरत्वं नाश-
रहितत्वं कुतः, उत्पत्तिमतो नाशावश्यंभावात्? सदा सर्व-
कालं क्षरत्वं नाशवत्त्वमेव वर्तते तेषाम्, नाशरहितत्वं कुत
इति प्रश्नार्थः ॥
एवमभिप्रायमजानानेन अर्जुनेन पृष्टे स्वाभिप्रेतमक्षरश-
ब्दार्थं स्फुटयन् भगवानुवाच—
श्रीभगवानुवाच—