८७४ परिशिष्टत्वेन संगृहीतः— [अनु० ६१-६२]
अथैकषष्टितमोऽनुवाकः ।
कामो॑ऽकार्षी॒न्नमो॒ नमः॑ । कामो॑ऽकार्षी॒त्कामः॑ करोति
नाहं क॑रोमि कामः॑ क॒र्ता नाहं क॒र्ता कामः॑ कारयि॒ता
नाहं का॑रयि॒ता ए॒ष ते॑ काम कामा॑य॒ स्वाहा॑ ॥
इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयारण्यकदशमप्रपाठके नारायणोपनि-
षद्येकषष्टितमोऽनुवाकः ॥ ६१ ॥
काम इति । हे त्रयस्त्रिंशत्कोटिदेवता युष्मभ्यं नमो नमः । पूर्वोक्तानि पापानि
कामो मकरध्वजोऽकार्षीच्चकार । कामोऽकार्षीदिति पुनरुक्तिः(क्तेः) स्वकर्तृ[त्व]निवृत्तिः ।
काम एव करोति नाहं करोमि । काम एव कर्ता नाहं कर्ता । अत्र हेतुरुच्यते ।
काम एव सर्वाणि जगानि ( जगन्ति ) वशीकृत्य कारयिता भवति नाहं कारयिताऽ-
स्वतन्त्रत्वान्मनुष्याणाम् । हे काम तत्पापनिवृत्त्यर्थं ते तुभ्यमेष आज्यभागः स्वाहा
सुहुतोऽस्तु । कथंभूताय तुभ्यं कामाय कमनीयविग्रहाय ॥
इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयारण्यकदशमप्रपाठके नारायणीयापरनामधेययुक्तायां
याज्ञिक्यामुपनिषदि भाष्य एकषष्टितमोऽनुवाकः ॥ ६१ ॥

अथ द्विषष्टितमोऽनुवाकः ।
म॒न्युर॑कार्षी॒न्नमो॒ नमः॑ । म॒न्युर॑कार्षीन्म॒न्युः क॑रोति
नाहं क॑रोमि म॒न्युः क॒र्ता नाहं क॒र्ता म॒न्युः का॑र-
यि॒