तैत्तिरीय आरण्यक (सायण भाष्य एवं भट्टभास्कर भाष्य सहित सम्पूर्ण प्रथम भाग)

[प्रपा० १० अनु० ३६-३७] कृष्णयजुर्वेदीयं तैत्तिरीयारण्यकम् । ७४९
अथ षट्त्रिंशोऽनुवाकः ।
भुक्तस्यानुमन्त्रणे मन्त्रमाह—
श्र॒द्धायां प्रा॒णे निवि॑श्या॒मृतꣳ॑ हु॒तम् । प्रा॒णमन्ने॑नाऽऽ-
प्यायस्व । अ॒पा॒ने निवि॑श्या॒मृ॒तꣳ॑ हु॒तम् । अ॒पा॒नमन्ने॑-
नाऽऽप्यायस्व । व्या॒ने निवि॑श्या॒मृतꣳ॑हुतम् । व्या॒न-
मन्ने॑नाऽऽप्यायस्व । उ॒दा॒ने निवि॑श्या॒मृतꣳ॑ हु॒तम् । उ॒दा॒-
नमन्ने॑नाऽऽप्यायस्व । समा॒ने निवि॑श्या॒मृतꣳ॑ हु॒तम् ।
समा॒नमन्ने॑नाऽऽप्यायस्व । ब्रह्म॑णि म आ॒त्माऽमृ॑तत्त्वाय॑, इति ॥
इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयारण्यके दशमप्रपाठके नारायणोपनिषदि
षट्त्रिंशोऽनुवाकः ॥ ३६ ॥
वैदिके कर्मणि विश्वासातिशयः श्रद्धा, तस्यां सत्यां प्राणवायौ निविश्याऽऽदरा-
तिशयं कृत्वाऽमृतमविनश्वरं स्वादुभूतमिदं हविर्मया हुतम् । हे प्राणाभिमानिदेव हुते-
नाभ्नेनाऽऽप्यायस्व वर्धयस्व । स्पष्टमन्यत् ॥
इति श्रीमत्सायणाचार्यविरचिते माधवीये वेदार्थप्रकाशे कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरी-
यारण्यकभाष्ये दशमप्रपाठके नारायणीयापरनामधेययुक्तायां याज्ञि-
क्यामुपनिषदि षट्त्रिंशोऽनुवाकः ॥ ३६ ॥
अथ सप्तत्रिंशोऽनुवाकः ।
अनुमन्त्रणादूर्ध्वं हृदयाभिमर्शने मन्त्रमाह—
प्रा॒णानां ग्रन्थिरसि रु॒द्रो मा॑ विशा॒-
न्तकः। तेनान्नेना॑ऽऽप्याय॒स्व, इति॑ ।
इति कृष्णयजुर्वेदीयतैत्तिरीयारण्यके दशमप्रपाठके नारायणोपनि-
षदि सप्तत्रिंशोऽनुवाकः ॥ ३७ ॥
हे हृदयवर्तिन्नहंकार त्वं वायुरूपाणामिन्द्रियरूपाणां च प्राणानां ग्रन्थिरसि पर-
स्परमविश्लेषाय ग्रथनहेतुरसि । तादृशस्त्वं रुद्रस्त्वदभिमानिदेवतारूपोऽन्तको दुःखस्य